biurko Agni

weno, weno, gdzieżeś, gdzie?

2012-01-11T20:23:00.002+01:00

Uleciała w siną dal i nie chce do mnie wrócić, pierona...

Częściej coś piekę (zwłaszcza, że wypieki bywają dla mnie formą terapii, podnoszenia się na duchu w chwili gorszego samopoczucia, małego dołka, a nawet... kaca), niż scrapuję, ale w najbliższym czasie muszę wymyślić:

- wzór kartki noworocznej,

- wzór zaproszenia komunijnego,

- coś na warsztaty z dzieciakami; więc ta wena niewdzięczna naprawdę jest mi teraz potrzebna!

Nawet i nie tuzy

mają swoje muzy

twórczość bez ich skrzydła

ma smak mydła

Cytowałam tu już kiedyś? Możliwe, że tak; bardzo by się jakaś muza przydała, mój zakatarzony i wciągnięty w pisanie magisterki Mąż chwilowo nie bardzo w tej roli się sprawdza... muszę się rozejrzeć... ;)

trzy razy Rudolph

2011-12-04T21:40:00.004+01:00

Kupiłam w tym roku "klasyczne" papiery świąteczne. Takie z listkami ostrokrzewu, kwiatem gwiazdy betlejemskiej, w przygaszonych odcieniach czerwieni i zieleni. I zaczęłam z nimi walczyć - bo to naprawdę była walka - ale nie jestem tak na sto procent zadowolona z efektów. Kartki, które z nich zmajstrowałam, wydają mi się być jakoś straszliwie smutne.

Być może pokażę je tutaj za jakiś czas, może i wymyślę lepsze wzory dla tych papierów. (Ta, bo do Świąt przecież jeszcze kuuuupa czasu...) Póki co, wolę się pochwalić maksymalnie prostymi kartkami, w których wykorzystałam zeszłoroczne papiery. W te z reniferami zaopatrzyłam się zresztą całkiem niedawno, bo latem tego roku, przed warsztatami, które prowadziłam z dzieciakami (ale o tym może innym razem).

Nie ma na nich może stajenki, wieńca... w sumie, mało co na nich jest... ale są fajne ;)

zaproszenia dla Gosi

2011-11-19T23:06:00.003+01:00

Krótko, bo sobotnie wieczory lubię pożytkować nieco inaczej: dwa wzory zaproszeń ślubnych, bardzo zresztą podobne, przygotowane dla dziewczyny kochanej i obdarzonej świetnym poczuciem humoru - Gocha, wybieraj, krytykuj, zmieniaj, dogadamy się na pewno.

ciastka z telewizji

2011-10-22T13:09:00.008+02:00

Znacie pewnie Mię_Mi. Jej wrażliwość artystyczna mnie powala, uwielbiam każdą rzecz, którą stworzy.
Poszczęściło mi się i wylosowałam jeden z jej obrazków - przedstawiający wracającą z wakacji Fochnę. W ciemnoniebieskiej spódniczce (jaką i ja dysponuję) oraz bluzeczce w paski (jaką i ja posiadam), z krzywą miną (która mnie również - niestety - charakteryzuje) i w warkoczyku (jaki uczę się ostatnio oplatać wokół głowy) wisi sobie taka Fochna obecnie na drzwiach mojej szafki z materiałami do scrapowania.
Nie mam zdjęcia, więc dla tych, co nie widzieli wcześniej - sam obrazek:

Mio, dziękuję Ci serdecznie!

A żeby było i coś ode mnie dzisiaj - przepis.

Ciasteczka z masłem orzechowym poznałam dzięki kanałowi telewizyjnemu, który uwielbiam - kuchnia.tv, oczywiście. Mogę go oglądać tylko u rodziców, bo my nie mamy telewizora, więc dawno nie ściągnęłam sobie stamtąd żadnego przepisu, ale kiedyś bardzo chętnie to robiłam.
Ciastka wydały mi się bardzo proste w wykonaniu, wyglądały smacznie - spisałam, co trzeba, i mniej więcej rok temu spróbowałam je upiec po raz pierwszy.
SĄ PYSZNE!
I naprawdę proste do zrobienia.
To czarny koń moich skromnych dokonań kuchennych. Nawet przypalone (jak te wczorajsze, bo dopiero przy drugiej blasze zauważyłam, że mój minutnik się zacina), smakują doskonale.

CIASTKA Z MASŁEM ORZECHOWYM I KAWAŁKAMI CZEKOLADY

2/3 szklanki brązowego cukru
kilka łyżek masła (w oryginale: niesolonego)
2-3 łyżki masła orzechowego (daję 3)
miksujemy

1 jajko
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego
miksujemy

1 i 1/3 szklanki mąki
1 łyżeczka proszku do pieczenia
mieszamy

100 g czekolady (ja biorę trochę więcej i wybieram gorzką, bo lubię) kroimy na kawałki, dorzucamy do masy
mieszamy

Ja z ciastek robię kulki trochę mniejsze od orzecha włoskiego, spłaszczam na dłoni, układam na blaszce.
Wg przepisu, powinno się piec 10-12 min. w temperaturze 190 stopni C.
Ja mam stary piecyk gazowy, więc piekę 5 minut, potem obracam blachę o 180 stopni, piekę kolejne 5 minut, potem muszę wszystkie ciastka poodwracać (bo piecyk idealnie przypieka je z dołu, a ledwo muska ciepłem z góry) i znowu piekę po 3 minuty przy jednym, i 3 minuty przy drugim ustawieniu blachy.
To się może wydawać skomplikowane, ale mam nadzieję, że rozumiecie i jeśli macie normalne piekarniki, to pewnie nie będziecie musieli tyle kombinować z tym obracaniem i odwracaniem.

Są chrupiące, słodko-słone, idealne. Mam wrażenie, że zakochuje się w nich każdy, kto ich skosztuje.

... a może przelewa się też potem to uczucie na "cukiernika"?.. Nie wiem, spróbujcie sami...

Wszystkiego miętowego!

2011-09-04T13:19:00.002+02:00

Moja znajoma piecze cudowne babeczki. Kolorowe, pyszne... gorąco polecam profil Babeczki Anny na facebooku!

Było mi bardzo miło, kiedy jakiś czas temu poprosiła mnie o przygotowanie kilku wzorów kartek, które dołączałaby do swoich wypieków. Nie miałam jeszcze okazji jej pokazać tych dwóch, które na razie stworzyłam - pokazuję je tutaj, z nadzieją, że Ani się spodobają, i że wkrótce będę mogła tych słodkich karteczek zrobić więcej.

pełen pakiet

2011-08-21T18:35:00.006+02:00

Tydzień temu robiłam zdjęcia na weselu koleżanki z mojej poprzedniej pracy. Wcześniej przygotowywałam dla niej także zaproszenia, zawieszki na alkohol i wizytówki na stół.

Nie sfotografowałam sobie zawieszek, ale mogę pokazać wizytówki:

A tu zaproszenia - nie widać ich wyraźnie, można się jednak domyślić, jak wyglądały (zresztą, prezentowałam już kiedyś ten wzór):

kilka kartek ślubnych

2011-07-18T22:58:00.005+02:00

Żyję. Powinnam napisać "żyję i mam się dobrze", prawda?

Tak, chyba całkiem dobrze, choć - jak zawsze - nienormalnie.

I pewnie już zawsze tak będzie.

To, że się tu nie pojawiam, nie oznacza, że nie scrapuję; sezon ślubny w pełni, więc sypią się zaproszenia, zawieszki, wizytówki... ale i kartki. I właśnie kilka kartek ślubnych dzisiaj pokażę.

Wersja kolorystycznie raczej klasyczna - w beżach:

I trochę mocniej, na czerwono - pierwsza:

I druga w czerwieniach:

A ze sfotografowaniem kartki, którą pokażę dziś jako ostatnią, miałam mały problem, bo uparcie chciał mi "pomóc" Jeremi... ale pokażę to, co mam, a do tego fragment jego pyszczka na ostatnim zdjęciu:

Dziękuję za uwagę ;) - mam nadzieję, że moja następna wizyta w tym miejscu nastąpi nieco szybciej, niż za kolejne 3 miesiące, ale wolę nic nie obiecywać; nawet sobie.

Alleluja!

2011-04-23T21:19:00.003+02:00

Większość moich tegorocznych kartek wielkanocnych wyglądała tak, jak te pokazane w poprzednim poście - ale nie wszystkie. Zrobiłam kilka "dedykowanych", w tym tę - z myślą o fioletowej ścianie w pokoju przyjaciółki.

A na Święta życzę wszystkim takiej prawdziwej radości; trochę szalonej, na pewno spontanicznej. Dużo czasu spędzonego z najbliższymi. Nieobjedzenia się, ale najedzenia na pewno tak. Nabrania sił i nadziei. I wszystkiego, co dla Was po prostu jest w czasie Wielkiej Nocy najważniejsze.

część wielkanocnych

2011-04-19T22:22:00.002+02:00

Kartek wielkanocnych w tym roku zrobiłam więcej, niż rok temu, ale niemal wszystkie właściwie wg jednego wzoru. I zdecydowaną większość, wykorzystując papiery Herbarium z ILS.

Te, które dziś pokazuję, nie były sfotografowane w najlepszym świetle, ale niech już jest, jak jest.

ptaszek na tapecie

2011-03-21T18:37:00.003+01:00

Tydzień temu szliśmy z Rafałem na urodziny znajomego. Do dwóch czekoladowych kubków do espresso, dorzuciłam kartkę i notesik.

Bardzo polubiłam takie "tapetowe" tło, jest, moim zdaniem, bardzo efektowne i nie wymaga już zbyt wielu dodatków. [Tyle, że nie można ufać oryginalnemu klejowi, no, ale człowiek uczy się na błędach.]

Użyte papiery - oczywiście ILS.

lomo.love

2011-03-18T10:35:00.002+01:00

Przyszedł przedwczoraj.

Kupiony okazyjnie.

Mój cudny.

z turkusowym akcentem

2011-03-13T12:17:00.004+01:00

Korale zrobione dla sympatycznej Kamy, sfotografowane w styczniowy poranek na zakurzonym balkonowym parapecie.

ufilcowane w odcieniach różu

2011-03-05T13:54:00.008+01:00

Shenny już się pojawiła w komentarzu z podziękowaniami, więc mogę pokazać to, co ode mnie dostała.

Paczuszka wyglądała tak (oczywiście, musiałam ją jeszcze włożyć w kopertę):

A jej zawartość to broszka, wylosowana przez Shenny w moim wrześniowym małym candy (taak... posłane z małym poślizgiem...) i dodany przeze mnie, w ramach przeprosin za tak długie oczekiwanie, breloczek:

Shenny zamówiła broszkę różową, stąd te kolory. Podobny zestawik - niebieski - dostała ode mnie Anita, ale nie umiem znaleźć jego zdjęć, więc jeszcze raz serduszko:

Zrobiłam te zdjęcia trochę za blisko, widać wszystkie niedociągnięcia ;) Ale nie przejmuję się tym zanadto; jak na moją częstotliwość filcowania (raz na kilka tygodni), i tak jest nieźle.

Poznajdywałam kilka zdjęć kartek, których tu jeszcze nie pokazałam, a które były robione w styczniu, w lutym... mam nadzieję, że uda mi się wkrótce je tu wrzucić i zreanimować trochę tego bloga.

Spokojnego, dobrego weekendu Wam życzę!

karteczki - babeczki

2011-02-26T23:48:00.005+01:00

Scrapuję rzadko, a jeśli już coś zrobię, niekoniecznie zdążę zrobić temu czemuś zdjęcie. Zwykle jednak pstryknę... a potem leży na twardym dysku i doczekać się nie może publikacji tutaj.

Wczoraj w Rybniku gościł kabaret Babeczki z Rodzynkiem. Jego członkowie dostali od organizatorów występu po karteczce:

Uwielbiam te papiery. Nie wiem, co zrobię, kiedy się skończą!

Są idealne.

cukierki o smaku lemoniady

2011-01-25T08:56:00.008+01:00

Żeby nie utrzymywać tonu narzekającego, dziś o czymś przyjemnym - CANDY urządzanym przez sklep Lemonade.

LINK - i banerek:

I jeszcze, żeby nie było wątpliwości - nie przypisuję Nulce złych intencji, nie podejrzewam o świadome i zaplanowane niewysyłanie mi papierów ;) Tylko zezłościłam się, że nie przyszły na czas, ot, co.

A NowAlinka i Mrude mają od wczoraj bardzo szczególne miejsce w moim sercu.

gorzkie żale

2011-01-23T13:26:00.006+01:00

Dziewczyny wszelkie tu zaglądające.
Mamy ostatnio z Mężem trochę pod górkę. Jutro go zabieram ze szpitala, a najlepiej by było jeszcze dziś wymyślić, za co napełnimy lodówkę. I pewnie mogłabym tu długo pisać, co idzie nie tak, ale nie bardzo wiem, po co miałabym to robić ;) A więc dołowania Was koniec :)
Wolę Wam opowiedzieć, że uczyłam się tydzień temu gotowania wg 5 przemian - możecie obejrzeć krótką fotorelację; że mam już umowę o pracę; że kot ma się dobrze, a jego sierść lśni coraz bardziej.

Przepraszam tylko z całego serca dziewczyny, którym ciągle jeszcze nie posłałam upominków z mojego candy!! Naprawdę nie czuję się z tym dobrze i naprawdę nie wynika to z mojej złej woli... Wiem, że takie pisanie właściwie niczego nie zmieni i dopóki przesyłki nie dotrą, niesmak pozostanie. Ale przepraszam, z całego serca przepraszam!

I łyżka dziegciu na sam koniec. Też w temacie przesyłek, które nie docierają...

W środę prowadzę warsztaty z dzieciakami. Oczywiście, pierwszy raz, więc jestem wręcz przerażona. Żeby nie musieć się martwić o materiały, zamówiłam część jeszcze w starym roku, korzystając z promocji. No i... kurcze, nie robiłam tego nigdy, ale muszę się oficjalnie pożalić na ILS. Nie dość, że po raz kolejny zamówiony towar przyszedł o wiele za późno, to jeszcze brakowało bardzo wielu papierów... i nie doszły do dziś! Dziewczyny, jestem załamana i czuję się bezradna! W odpowiedzi na prośbę o jak najszybszą wysyłkę, otrzymałam wiadomość, że XY w tych dniach ma utrudniony dostęp do maila! Bez tylu papierów, nie mam szans na zrobienie dobrych warsztatów. Poza tym, kurczę blade, ja przecież za te papiery zapłaciłam...

Czy możecie mi jakoś pomóc? Może mieszka któraś z Was w tamtych okolicach, mogłaby odebrać papiery osobiście i mi wysłać? Oczywiście, przelałabym kasę za przesyłkę!

Proszę, pomóżcie mi, bo jestem, nazywając rzecz po imieniu, w głębokiej D...!

wszystkie babcie nasze są

2011-01-13T20:22:00.006+01:00

Przedwczoraj pierwszy raz zdarzyło mi się poczuć, że muszę natychmiast siąść do biurka i zrobić jakąś kartkę. Że w tej chwili, ewentualnie za pięć sekund - albo wybuchnę. Próbowałam wymęczyć już zaproszenia ślubne, które mają być gotowe najpóźniej w marcu, ale przy drugim wysiadłam nerwowo i czułam wyraźnie, że TO NIE TO.

Powstała więc kartka dla dziadka, która poszła już w świat, i którą pokażę następnym razem. Był to jednak początek dalszych prac, których wynikiem są m.in. kartki dla babć.

Tu jednak było jak pod górkę...

Najpierw powstała kartka z niebieskimi akcentami. W pierwotnej wersji, prezentowała się inaczej, ale rozmontowałam ją - i zmontowałam na nowo, a oto efekt:

Nie byłam w pełni zadowolona, więc zabrałam się za drugą, różowawą dla odmiany; wierząc, że pójdzie lepiej.

Tak na moje oko, wcale lepiej nie poszło... więc właściwie zacisnęłam zęby i zrobiłam trzecią, tym razem w zieleniach:

I tu już bez fałszywej skromności mogę powiedzieć, że jestem zadowolona. Może jedynie przydałyby się kwiatki nieco bardziej wypukłe, jakieś a la różyczki, ale nie wiem, czy kartka nie zostanie wysłana pocztą, więc tak jest bezpieczniej.

Za nieco przygaszone kolory przepraszam, ale przypuszczam, że wszyscy kojarzą, jaką dziś mieliśmy pogodę - przynajmniej na Śląsku; przynajmniej na schodach, prowadzących do mojego biura ;)

terminatorek

2011-01-11T00:40:00.003+01:00

Pewna moja znajoma, wysyłając zbiór terminów do kabaretu, którego jest menadżerką, tytułuje go zawsze "terminator". A więc ja poniżej prezentuję wcale nie terminarz ani terminarzyk, lecz terminatorek :]

Użyte papiery to Hebarium z ILS oraz Victoriana, die-cutsyi i ćwiek od Endiego plus, oczywiście, glossy.

Przeszycia są nadal zasługą mojego wujka, ponieważ terminatorek powstawał razem z przepiśnikiem, a obdarowana nimi, oprócz tego, że doskonale piecze, interesuje się też szeroko pojmowaną florystyką, więc użycie takich akurat materiałów było, można by rzec, nieuniknione.

Co Wy na to, żeby wreszcie pójść spać? Nawet kot oddał się już w objęcia Morfeusza, więc i na mnie pora...

pierwszy przepiśnik

2011-01-03T20:29:00.005+01:00

Tak się złożyło, że przed minionymi Świętami wiele rzeczy robiłam po raz pierwszy. Także "przepiśnik". Początkowo planowałam zamówić go u jakiejś bardziej w tym doświadczonej scraperki, ale NowAlinka [♥] przekonała mnie, że dam radę zrobić go sama. Miałam go u niej zabindować, ale już zabrakło czasu, więc został z kółeczkami.

Ten zeszyt jest także moim pierwszym zetknięciem z maszyną do szycia, co chyba widać ;) Miałam problemy z koordynacją, więc pedał naciskał mój wujek [tak, wujek! nie tam żadna ciocia!], a ja starałam się utrzymać równy ścieg. Cóż, właśnie na tym nieco poległam... ;)

Trochę było też kombinowania z kształtem tekturki z napisem. Oczywiście, nie dysponuję żadną maszynką, wykrawającą takie ładne rzeczy, więc uciekłam się do podstępu - wycięłam ten kształt w PS-ie, ze screenu któregoś przepiśnika Mamuty.

Grunt, to sobie radzić, prawda?

Zeszyt powędrował do siostry mojego Męża, która piecze doskonałe ciasta i ciasteczka, więc myślę, że się przyda.

czerwone niczym wino...

2010-12-29T19:08:00.005+01:00

Moja Siostra dostała ode mnie dwie pary filcowych korali. Były to pierwsze, jakie kiedykolwiek zrobiłam i myślę, że wyszły całkiem przyzwoicie.

Najpierw powstały w kolorze chyba właśnie winnym, może ceglastym. Zapinane na guzik. I, niestety, nie zawsze idealnie w środku przekłuwane, co zauważyłam dopiero po zaciągnięciu ostatniego supełka.

Drugie są w odcieniach fioletu i te, mimo, że czesanka filcowała się szybciej, robiłam znacznie dłużej, z powodu plątania, wiązania, przeplatania...

Oprócz kulek filcowych, złożonesą z drewnianych i plastikowych korali fioletowych oraz ciemnofioletowych fragmentów mojej ukochanej niegdyś bransoletki. Sto lat temu pękła w niej jedna gumka i do tej pory nie zmobilizowałam się do naprawy. Posłużyła wyższym celom.

odcienie błękitu

2010-12-15T21:12:00.004+01:00

Finalizacja transakcji z ILS trwa już 2 tygodnie, w tym sama przesyłka idzie do mnie już siedem dni. Nie mam żadnych pretensji do sklepu, raczej nasza ukochana poczta, jak co roku, "daje czadu".

Nie ukrywam, że trochę mnie to martwi, bo mam pewne zobowiązania, ale wierzę, że jeszcze zdążę je zrealizować. Na szczęście, część kartek mogłam zrobić z resztek zakupionych przed rokiem papierów "Śnieżna Rae". Kilka z nich pokazuję poniżej. To znów ten sam wzór, co rok temu, nadal ze stemplem z Lemonade (Polpompu czyli). Srebrną wstążeczkę kupiłam bodajże 2 lata temu, jeśli nie dawniej, w Jysku, a białą - w listopadzie - w Ikea. Kwiatki odkryłam w Empiku...

Oj, reklamowo jakoś się zrobiło ;) Oto kartki:

Jest jeszcze jeden powód, dla którego z utęsknieniem wyglądam listonosza (a raczej awizo...) - to ta kolekcja. Ma posłużyć do wykonania pewnego prezentu, więc halo, droga poczto, proszę nie dawać... tylnej części ciała - i ładnie mi tu biec z paczką!

ruszyła maszyna...

2010-12-08T15:58:00.005+01:00

Już myślałam, że w tym roku wystarczą mi kartki, które zostały z grudnia 2009... ale nie. Ktoś w niemal ostatniej, moim zdaniem, chwili, zdecydował się zamówić większą ilość. No i, jak w tytule -"ruszyła maszyna jak wół ociężale".

Ociężale i jak wół, bo dawno już przy moim scrapowym biurku nie zasiadałam, i musiałam się na nowo rozkręcać. Niestety, jako, że kartki zostały zamówione wg wzorów zeszłorocznych, a pewnych papierów już nigdzie zakupić nie można - zamiast dwudziestu, powstało kartek nawet nie dziesięć.

Więcej za to zrobię wg wzoru kolejnego (choć również z poprzednich Świąt), jak tylko przyjdą papiery z ILS. Te pokażę następnym razem.

Dziś, na przekór bieli za oknem, tzn. bieli mgły, która skutecznie odgrodziła nasze mieszkanie nie tylko od reszty bloków, ale mam wrażenie, że i od reszty całego Wszechświata, kolorowe kartki z serii "trójkątne mikro-choinki". To plus stempelek jeszcze z Polpompu (obecnie Lemonade) - i to właściwie wszystko, kartka gotowa.

Oczywiście, pozostając w klimacie świątecznym, dorzucam mandarynki. Nie ma Świąt bez mandarynek - i nie ma Świąt bez amerykańskich piosenek!

Jak się wdrażacie w klimat Bożonarodzeniowy? U mnie pierniki od dwóch tygodni miękną, dziś już sobie umyłam lodówkę, mandarynki, jak widać, na stole, a do tego, w ramach podkładu muzycznego, gorąco polecam np. tę stację. Nie wiem, czy to ja jestem już tak zepsuta i zamerykanizowana, ale wszystkie te dźwięki wprowadzają mnie idealnie w nastrój świąteczny, koją i cieszą.

cała jestem w paprociach

2010-11-20T13:48:00.006+01:00

Który to już raz tak długa przerwa?.. Nie pamiętam. Co jakiś czas wypadam z tego "blogspotowego" świata, o którym jednak nie zapominam. Szkoda mi, że nie mam czasu na odwiedzanie Waszych blogów, zdarza mi się zresztą oglądać kolejne prace, ale już na logowanie się i komentowanie nie mogę sobie pozwolić.

Ale: nadrobię. Nadrobię na pewno!

I broszki filcowe po candy wreszcie poślę, obiecuję!! Tak strasznie mi wstyd, że to tyle trwa... no, ale przecież nie wszystko można sobie w życiu zaplanować.

Dziś nie mam do pokazania nowych prac scrapowych ani filcowych. Pokażę za to zdjęcia.

Wczoraj rano (czyli przed dziesiątą), jadąc do pracy i stojąc, jak zwykle, w korku, zobaczyłam z prawej strony niesamowity widok. Mokre paprocie, słońce prześwitujące zza drzew, wszystko w odcieniach czerwieni i oranżu...

Jesień pozostaje moją ukochaną porą roku. Jest pełna magii, wywołuje we mnie tyle wzruszeń..! I emocji, o które dawno bym już siebie nie podejrzewała...

majestic

2010-11-07T22:51:00.005+01:00

Próbuję ostatnio jakoś uporządkować różne sprawy w moim życiu. Ustawiam na nowo priorytety, staram się wywiązywać ze wszystkich zobowiązań. Oczywiście, nie wszystko udaje mi się zorganizować tak, jak bym chciała, ale powoli się tego uczę.

Na kartki nie zawsze znajduję czas, nie wiem, kiedy ostatnio filcowałam (dziewczyny, pamiętam o broszkach z candy! wyślę je na pewno niedługo, bądźcie cierpliwe, proszę!). Kartki, które prezentuję poniżej, powstały około dwóch tygodni temu.

Wszystkie łączy fakt wykorzystania stempli "Majestic", które niedawno zakupiłam.

Kiedy tylko otworzyłam kopertę, od razu miałam pomysł na tę kartkę:

Kolory na drugim zdjęciu są bardziej zbliżone do prawdziwych:

Tylko, że czegoś mi w niej brakuje... chyba po prostu obszyć, ech...

Jako druga, z użyciem tych stempelków, powstała taka oto, bardzo prosta, żółta kartka - zdjęcia nie są najlepsze, bo robione wcześnie rano:

Trzecia była biało - zielona:

Zdjęcia pochodzą z tej samej "sesji", niestety.

A ostatnia jest kartką ślubną, próbą zrobienia jej nie wg tego mojego stałego szablonu z dwoma sercami. Efekt nie do końca mi się podobał, ale, ku mojemu ogromnemu zaskoczeniu, szybko znalazł się nabywca. To tylko dowód na to, że najtrudniej samemu ocenić swoje prace!

Na dziś to wszystko. Mam nadzieję, że uda mi się tu pojawiać częściej... i, oczywiście, mieć coś do pokazywania!

A zaległości w odwiedzaniu Waszych blogów również wkrótce nadrobię, obiecuję!

po prostu - dwie kartki

2010-10-22T22:13:00.003+02:00

Myślałam, że pokażę więcej kartek, ale po wczorajszej nocy, zakończonej o czwartej nad ranem, czuję, że dziś senność ogarnia mnie dużo wcześniej, niż zwykle, więc pokażę tylko dwie, za to przy każdej po kilka zdjęć.

Pierwszy raz pracowałam z czymś takim, jak die-cut - to jest piękna sprawa (oczywiście, kupiłam je w skrapkomie), ale nie umiałam jakoś urzeczywistnić swoich wizji... nie jestem zadowolona z tej kartki; podoba mi się tylko sposób wiązania sznurka i zielona koronka - przywieziona zresztą z Chorwacji, ech.

Jak z tych kwiatków zrobić bardziej przestrzenne? Owszem, w dłoni sobie uformuję, jak chcę, ale przy klejeniu robi się to płaskie - jak tu:

A to już druga kartka, szczerze mówiąc, też mi czegoś w niej brakuje... babki, jeśli macie pomysł, co się na niej powinno znaleźć, podpowiedzcie, proszę! Tylko nie piszcie o przeszyciach, bo nie mam maszyny, a na razie chcę zbierać na bindownicę (taa... sama sobie życzę powodzenia ;p).

kwiaty we włosach...

2010-10-18T19:03:00.004+02:00

Kiedy mniej więcej na przełomie sierpnia i września moja znajoma, Kasia, poprosiła mnie o zrobienie dla niej kwiatka z organzy, który będzie mogła wpiąć we włosy w dniu ślubu, natychmiast odesłałam ją do Flory, która we wszelkich wyrobach kwiato-podobnych jest dla mnie niekwestionowaną mistrzynią.

Kaśka uparła się jednak, że kwiatki dla niej mam zrobić ja. I koniec!

Pierwsza próba skończyła się jakimś organzowym koszmarkiem, który Katarzyna i tak sobie postanowiła zatrzymać. Doczepiła go do wiklinowego kosza i kazała próbować dalej.

Spróbowałam więc...

To Kaśka kupiła organzę, dostarczyła też kawałek koronki ze swojej sukni, kawałek materiału...

Wiem, że to, co ostatecznie powstało, nie jest w jakichśtam kategoriach idealne. Mnie się jednak podoba i przypuszczam, że w kędziorkach Kasi miało to jeszcze większy urok.

I pozwalam sobie zaprezentować.

Oczywiście, jak już zrobiłam jeden, okazało się, że fryzjerka ma wizję. I zgodnie z tą wizją, konieczne będzie zrobienie kolejnego, nieco mniejszego.

Tak wyglądały oba:

Nie mam lepszego zdjęcia tego mniejszego kwiatu:

A tu - większy:

Na koniec - prośba.

Moja znajoma uratowała jakiś czas temu przed śmiercią kilka kociąt. Niestety, sama nie może ich zatrzymać, jednego już zresztą ma. Dlatego, proszę, wklejcie u siebie zdjęcie, które zamieszczam poniżej, z linkiem do bloga mojej koleżanki - http://nasz-kocourkov.blogspot.com/ - najlepiej w formie banneru.

Może znajdzie się ktoś, kto będzie mógł przygarnąć futrzaka?..

Z góry dzięki za pomoc - w imieniu swoim, mojej znajomej, no i uroczych kociąt :)

w iście victoriańskim stylu

2010-10-16T14:24:00.005+02:00

Dopiero niedawno kupiłam sobie słynną Victorianę. Żałuję, że tak późno! Cudownie pracuje się z tymi papierami!

Wciągnęły mnie, jeśli można tak powiedzieć. Szkoda, że nie wzięłam ich więcej...

Będzie dużo zdjęć, więc koniec gadania - prezentacja:

Poniższą kartkę wykonałam na pierwsze wyzwanie "scrapkomu" - planuję ją tam zgłosić, jak tylko zrozumiem, jak to zrobić:

A na koniec - jeszcze jedna ślubna:

scrapfest, candy, brocha i wyzwanie

2010-10-12T20:02:00.006+02:00

Najpierw, w związku z zasadami pewnego candy, uprzejmie informuję o Festiwalu Scrapbookingu, który 23 października odbędzie się już po raz kolejny w Krakowie.

Niestety, mnie nie będzie - musiałam wybierać i wybrałam warsztaty pieśni, ale z całego serca zazdroszczę wszystkim uczestniczkom!

Obok znajduje się bannerek do candy, które jest naprawdę baaaardzo kuszące, więc wszystkim odradzam uczestnictwo w nim ;p

A oto broszka w jesiennych kolorach, która powstała już ponad miesiąc temu, w jakimś zabłąkanym wrześniowym słońcu została sfotografowana, ale jakoś nie mogła doczekać pokazania, a przecież do kolorów, które mamy teraz na drzewach, pasuje idealnie:

I na koniec - grzybki. Zdjęcie, które wrzucam w ramach kolejnego wyzwania Art-Piaskownicy. W pracach prezentowanych na stronie królują muchomory, a u mnie... nieco bardziej zdrowo:

z motywem koła

2010-10-11T21:00:00.004+02:00

Cieszy mnie to, że ciągle ktoś prosi o mnie o kartkę, bo już jakiś czas temu, kiedy po dłuższej przerwie usiadłam przy biurku, miałam w głowie kompletną pustkę. Teraz znów pracuje mi się jakoś przyjemniej.

Pierwsza kartka powędrowała do pewnego znajomego, z okazji narodzin córeczki. (Już drugiej! Szczęściarz!)

Kartka powstawała baaardzo szybko, na zdjęciu jeszcze klej pod akrylowymi kropkami nie wysechł, tak samo zresztą, jak glossy ;)

Druga kartka powędrowała bodajże gdzieś do Bielska, na urodziny pewnej polonistki. Mam nadzieję, że nadal lubi takie kolory...

Kartka jest, jak na mnie, dość oryginalna i... hmm... powiem to: podoba mi się!

Mam jeszcze kilka kartek do pokazania, ale wrzucę je tu następnym razem. Pozdrawiam odwiedzających :)

dla babci i dla dzieciaków

2010-09-30T10:43:00.005+02:00

Kartkę dla babci robiłam późnym wieczorem, bardzo szybko i, kurcze, naprawdę mi się podobała. Światło poranka niestety nie pozwoliło na oddanie jej rzeczywistych kolorów, które, zapewniam, były o wiele ładniejsze...
Trochę glossy, w moim ulubionym zastosowaniu:

Długo nie mogłam się przekonać do tych różyczek; teraz uważam, że są naprawdę urocze :)

A dla dzieciaków - dwie kartki. Jedna była robiona na roczek i jakoś kompletnie brakowało mi przy niej weny. Niestety - to widać:

Z drugą kartką poszło mi lepiej ;) Była robiona dla trzynastolatki:

Taki wzór, z kołem, jakoś szczególnie mi się spodobał i potem jeszcze go wykorzystałam w kartce z okazji narodzin dziecka, ale tę pokażę następnym razem.

Czy tylko mnie ta pogoda zniechęca jakoś do wczesnego wstawania? Ale szczególnie kusząca nagle staje się perspektywa siedzenia pod ciepłym kocem, z grubą książką, kubkiem herbaty i np. Porcupine Tree w głośnikach... Albo Czerwony Tulipan?.. Starsi Panowie?.. Pink Floyd?.. Byle w mieszkaniu, w cieple, nie na zewnątrz, gdzie mgliście i wodniście ;)

mapka#16 i sierpniowy ślub

2010-09-29T11:00:00.006+02:00

Chyba jednak lepiej jest chorować w łóżku, bo może właśnie dlatego, że tak się uparłam na nieleżenie pod kołdrą, trwa to już tak długo.

No, ale jest coraz lepiej, a czasem na tyle dobrze, że i poscrapuję, i poprasuję, a dzisiaj zamierzam i potańczyć ;)

Ale nie o tańczeniu dzisiaj. Biorę udział w kolejnym wyzwaniu Art-Piaskownicy. Robiąc kartkę dla koleżanki, wykorzystałam podaną mapkę:

I oto efekt:

A jeśli chodzi o wspomniany w tytule ślub, jeszcze nie pokazana tutaj kartka. Nie byłam gościem na tym weselu, ale za mąż wychodziła koleżanka z podstawówki i bliska sąsiadka, chciałam jej dać coś od siebie. W środku, oprócz życzeń, znalazła się czterolistna koniczynka.

Uwielbiam te kwiatki... gdzie je najlepiej kupować? Gdzie jest ich największy wybór? Bo moje zapasy kurczą się w zdecydowanie zbyt szybkim tempie!

wyniki candy

2010-09-25T13:00:00.005+02:00

Przepraszam, że z opóźnieniem, ale już podaję wynik losowania.

Najpierw jednak wyjaśnienie - owszem, komentarzy było 13, ale dwa razy w tym pojawił się komentarz Ani, więc podałam jednak liczbę 12.

Program wygenerował numer:
A autorką komentarza numer 5 jest:

ANITA

Bardzo, bardzo się cieszę, że to właśnie ona została wylosowana - a zarazem mam pietra, ponieważ jest ona dla mnie mistrzynią wszelkich robótek ręcznych...

Anito, Matko Polko kochana! Podaj, proszę, jaką broszkę i w jakich kolorach sobie życzysz. Tym razem już na 100% wybieram się na jastrzębskie spotkanie, więc myślę, że wtedy Ci ją dam - ale jeśli życzysz sobie drogą pocztową, poproszę o adres :)

I... mała niespodzianka. Ponieważ nikt nie załapał się na liczbę 4004 na liczniku, zrobiłam jeszcze jedno losowanie wśród komentujących. Zgodne z nim, drugą broszkę otrzyma...

SHENNY

Gratuluję i proszę również o podanie rodzaju i kolorów broszki oraz adresu, na który ma zostać wysłana.

Nie pokażę na razie żadnych moich prac, ponieważ mój laptop przeszedł wreszcie reinstalację systemu i na razie nie mam mojego ukochanego PSa :)

A na marginesie... Piękna się zrobiła ta jesień, prawda? Nawet w mieście jest przecudownie, przed kilkoma dniami wyszłam przed blok w samym swetrze... a i tak było mi za ciepło! Niestety, dopadła mnie jakaś choroba - co noc się duszę, a dziś i w oskrzelach coś kłuje - ale staram się tym za bardzo nie przejmować. Wiem, że powinnam leżeć w łóżku, ale nie dla mnie takie "przyjemności", więc snuję się po mieszkaniu, zerkam z zachwytem za okno, cieszę możliwością suszenia prania na balkonie... taaak - jesień jest naprawdę moją ulubioną porą roku!

graj w kolory #18 - edycja malinowo-jeżynowa

2010-09-21T22:16:00.004+02:00

Anita zachęciła mnie do brania częściej udziału w wyzwaniach Art-Piaskownicy, skusiłam się więc na kolejne:

Ogromnie spodobały mi się te kolory i długo kombinowałam, gdzie je wykorzystać. Jak już wymyśliłam - okazało się, że (oczywiście) wcale nie mam takich papierów...

Te, którymi się posłużyłam, wydawało mi się idealne... dopóki nie porównałam ich z "próbnikiem" ;) Wiem już, że nieco odbiegają od wymogów - ale zdjęcie i tak wrzucam, i do wezwania się zgłaszam.

A słoiczek powędrował do Mamy mojego Męża. Mam nadzieję, że zawartość jej zasmakuje!

I przypominam o moim mikro-candy - jeszcze do czwartku można się zapisywać, zapraszam! :)

proste ciasto owocowe

2010-09-15T20:50:00.003+02:00

Moja mama zadzwoniła przed kilkoma dniami:
Winogrona już są! Kiedy przyjedziesz?
Pojechałam więc wczoraj. Przywiozłam sześć kiści winogron, woreczek orzechów, pół wiaderka malin i pełne wiaderko jeżyn.
Winogrona są, jak zwykle, doskonałe! Takie słodkie... Nigdzie, naprawdę NIGDZIE poza domem moich rodziców nie jadłam nigdy tak cudownych winogron.
Orzechy, oczywiście, są świeże - niektóre zrywałam prosto z drzewa. Nie mamy tu jeszcze dziadka do orzechów, więc rozłupywałam je dziś pięścią - kostka przy małym palcu okrutnie mnie teraz boli... ale nie żałuję. Uwielbiam, kiedy są jeszcze takie "surowe"; po zdjęciu skorupki, delikatnie ściągam skórkę, a biały środek wprost rozpływa się w ustach. Palce za to czernieją i robią się gorzkie, ale co tam - wychodzę z założenia, że owocami i warzywami trzeba się w pełni cieszyć, kiedy są świeże.

Tak - tylko co z nimi właściwie można zrobić? Ileż można pić koktajl? ;)

Niedawno zrobiłam kilka słoików sosu malinowego, dżemu malinowo - jeżynowego, w kilku słoikach owoce zasypałam cukrem i czekają w piwnicy na słodzenie listopadowych wieczorów. Dziś również kilogram odsypałam na dżem - właśnie pasteryzuję ostatnie dwa słoiki (swoją drogą, to chyba strasznie nieekonomiczna produkcja, bo z tego kilograma wyszły mi tylko cztery małe słoiczki). Do dżemu dodałam trochę soku z cytryny i kilka kropelek ekstraktu waniliowego - efekt jest naprawdę rewelacyjny.
Szkopuł w tym, że nadal miałam mnóstwo owoców. Co dalej??

Internet, jak zwykle, nie zawiódł. Na blogu Doroty znalazłam przepis, który wielokrotnie pojawia się w sieci. Dorota ciasto przygotowała z borówką amerykańską i czereśniami, znalazłam też wersję z truskawkami... w moim cieście, oczywiście, królują jeżyny z dodatkiem malin.

składniki:

6 jajek
3/4 szklanki cukru
150 ml oleju
2 szklanki mąki pszennej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
owoce (u mnie: 40 dag jeżyn i 20 dag malin)

Białka oddzielamy od żółtek, ubijamy (niby na sztywną pianę, ale tradycyjnie nie dotrwałam do niej, a ciasto i tak wyszło), pod koniec stopniowo dodajemy cukier. Stale ubijając, dodajemy po kolei żółtka. Wlewamy olej, dalej ubijając. Mąkę z proszkiem przesiewamy, delikatnie mieszamy z ciastem.

Ciasto wlewamy do formy - w teorii, ma to być 20x30 cm, moja była nieco inna - wyłożonej papierem do pieczenia. Na wierzch sypiemy owoce.
I teraz: wg przepisu Doroty, ciasto należy piec w temperaturze 170 stopni przez ok. 45-60 min., a nawet dłużej (do suchego patyczka).
Tu historia.
Otóż, my w mieszkaniu zastaliśmy stary piec o wdzięcznym imieniu Ewa, na który to piec składa się m.in. piekarnik gazowy. Nie miałam odwagi go tykać, ale dziś się przełamałam - i irytowałam, bo w takich piekarnikach bardzo trudno o zachowanie stałej temperatury. Nam najpierw wzrosła do 200 stopni, potem gwałtownie spadła do 150, przez jakiś czas udało nam się ją utrzymywać w okolicach tych 170, a potem znów nieco wzrosła i do końca już wynosiła ok. 190 stopni. Ale! Co najważniejsze - ciasto wyszło!
Wyszło pięknie, jest przepyszne i niniejszym liczba wypieków, którymi mogę się pochwalić, wzrosła do dwóch ;) Ze względu na moje znikome umiejętności w tej tematyce, wnioskuję, że to ciasto po prostu nie może się nie udać.

Zachęcam wszystkich do pieczenia. Skoro poczciwa Ewa dała radę... skoro JA dałam radę! - uda się każdemu. A ten smak!.. Mmm...

kawałek lata

2010-09-08T14:13:00.003+02:00

Postanowiłam wziąć udział w zabawie proponowanej przez Art-Piaskownicę. Dawno w niczym takim nie uczestniczyłam, a ten temat szczególnie przypadł mi do gustu.

Najprościej rzecz ujmując, chodzi o własne zdjęcie lata.

Dla mnie, minione wakacje, to gorący lipcowy tydzień nad morzem. Magiczny, piękny, słodki, pełen kolorów...

Zachęcam wszystkich do uczestnictwa w tej zabawie, która, na marginesie, już cieszy się sporym zainteresowaniem.

Czas zamieszczania linków mija 10 września.

I przypominam o moim malutkim candy :)

mini candy :)

2010-09-07T22:57:00.003+02:00

Bo skoro mam reklamować tego mojego bloga... ;)
Żartuję - szczerze mówiąc, myślałam o tym już wcześniej, a w sumie nadarza się okazja, bo stan mojego licznika zbliża się do dość okrągłej" sumki".

Ogłaszam więc uroczyście: moje pierwsze candy :) Dla mnie, to takie "mini - candy", bo często dziewczyny oferują niesamowite cuda, których ja jednak nie posiadam... ale mam nadzieję, że liczy się zabawa :)

Moje candy jest troszkę może nietypowe, bo podwójne.

Pierwszy upominek dostanie osoba, która na moim liczniku upoluje liczbę 4004 i przyśle screen na adres biurko.agni@gmail.com

A drugi prezencik już bardziej tradycyjnie - poleci do kogoś, komu dopisze szczęście w losowaniu. Candy niech będzie do 23 września - tego dnia zaczyna się jesień, która tak naprawdę jest moją ulubioną porą roku. Uczczę ją, ofiarując komuś coś drobnego.

A co to będzie?

Oczywiście - broszka :) Albo filcowa (taka, jak ta), albo z organzy. Wybór należy już do zwycięzców, którzy będą też mogli podać kolory broszek. Dorzucę jeszcze jakiś drobiazg, ale to niech pozostanie niespodzianką.

Zasady znacie - proszę o zamieszczenie informacji (najlepiej bannerka) na swoim blogu i wpis pod tym postem.
Powodzenia! :)

broszka w słońcu, różne takie...

2010-09-06T13:47:00.003+02:00

Przede wszystkim, serdecznie dziękuję za wszystkie komentarze pod ostatnim postem, których naprawdę się nie spodziewałam. Dodałyście mi otuchy i zmobilizowałyście do pracy nad rozreklamowaniem tego bloga ;) Póki co, zabrałam się za małe porządki - usunęłam mojego bloga kuchennego, na którym wiało nudą; tych kilka przepisów, które tam wrzuciłam, wyeksportowałam tutaj i czasem może jeszcze wrzucę tu informację o czymś zmajstrowanym dalej od biurka, a bliżej pieca.

Poza tym, klaruje mi się powoli pomysł na candy, ale na to jeszcze mam trochę czasu.

Wrzucam dziś natomiast zdjęcie kartki robionej na wieczór panieński i, rzecz jasna, kolejne broszki. Jedna, niestety, opstrykana przy sztucznym świetle, a druga, wręcz przeciwnie, w cudownym słońcu, za którym już bardzo tęsknię.

Małe zbliżenie na embossingowy detal:

I wnętrze kartki:
Broszka fotografowana nocą:

I broszka fotografowana za dnia:

jak mi się chce...

2010-09-02T20:12:00.003+02:00

Brak komentarzy albo ich minimalna ilość sprawiają, że naprawdę nie umiem uwierzyć w to, że moje prace podobają się komukolwiek.
Dobrze, że mam jednak wokół siebie ludzi, którzy potrafią piać z zachwytu np. na widok kolejnej broszki, mimo, że ma masakrycznie spalone brzegi ;)

W każdym razie, bywam tu rzadko i chyba na razie się to nie zmieni. A poniżej zdjęcia kartki, którą zrobiłam na sierpniowe wesele i dwóch broszek, które powstały dużo wcześniej.

filcowa broszka

2010-08-20T18:57:00.002+02:00

Ot, tak właśnie, po prostu - broszka z filcu.
Miałam taką ogromną musztardową kulę, która początkowo miała być wykorzystana w koralach, ale jakoś do tych korali serca nie mam. Za to wymyśliła mi się broszka, więc dofilcowałam jeszcze 2 kulki i z dumą teraz to po Rybniku obnoszę ;)

Proste, wiem! Ale mi wystarczy ;p

troszkę nietypowo

2010-08-14T20:41:00.003+02:00

Nietypowo, bo, co prawda, mam do pokazania jedną kartkę, ale również rzecz całkowicie pozascrapową.

Najpierw jednak kartka - zrobiona dla kumpla, jeszcze z liceum. Jest jedną z naprawdę niewielu osób, z którymi mam kontakt do dziś. I z tego, co wiem, on utrzymuje kontakt chyba z większością naszej klasy... Jest w tym niesamowity. No i co roku składa mi życzenia urodzinowe, a i ja zawsze wysyłam mu karciochę.

Oczywiście, kiepsko mi idzie wymyślanie kartek "męskich", ale przynajmniej starałam się utrzymać ją w stonowanych kolorach. (Zwłaszcza na zdjęciach takie są, bo robiłam je przy brzydkiej pogodzie;) )

A kolejne, co dziś pokażę, to prezent, jaki zrobiłam dla mojej przyjaciółki.

Wiedziałam, że marzą jej się fioletowe akcenty w pokoju, że lubi lawendę... Wywołałam jej więc przeze mnie wykonane zdjęcia lawendowego krzaczka mojej mamy, do tego dokupiłam ramkę w ikea i jestem naprawdę dumna z efektu - dlatego go prezentuję.

coś starego, coś nowego

2010-08-08T20:43:00.004+02:00

Nie będzie tu ani słowa o ślubnych zabobonach ;)
Najpierw - kartka z... lutego. Jedna z kilku, robionych w pewnym szczytnym celu.
Kolejna jest nieco nowsza, bo z maja - urodzinowa dla mojej mamy (wybaczcie kiepskie zdjęcia).
A wg tego samego wzoru, przed dwoma tygodniami, przygotowałam kartkę dla koleżanki.
I myślę, że tyle na dziś wystarczy. W mojej "scrapowej szafie" wreszcie się nieco rozjaśniło - jest szansa, że wkrótce będę tu już tylko aktualne prace pokazywać :]

kolejne starocie

2010-08-05T21:44:00.005+02:00

Oczywiście, nie chodzi o żadne antyki... choć, właściwie, można tak powiedzieć, bo mam na myśli drobiazgi, które robiłam sto milionów lat temu, a których jakoś do tej pory nie udało mi się wrzucić na bloga.
Wakacje to dobry czas na porządki, a ja jestem niezłą bałaganiarą, jeśli chodzi o mój laptop, więc dziś będzie tu chyba sporo zdjęć ;)
A zatem - najpierw dwie kartki dzieciuchowe, robione bodajże jeszcze jesienią.
I jeszcze kilka zestawów - broszka + kolczyki. Zrobiłam je tej wiosny i bardzo szybko "poszły w świat", nim zdążyłam im zrobić porządne zdjęcia. Te foty, które pokażę, są kiepskiej jakości, ale wrzucam je, bo generalnie z tych komplecików byłam bardzo zadowolona, że tak nieskromnie dodam ;)
Na dziś wystarczy, zdecydowanie :)

znów kilka wzorów zaproszeń

2010-08-04T19:30:00.003+02:00

Właściwie, miałabym coś aktualnego do pokazania, ale zamiast kolejnej broszki, wolę tu wreszcie wrzucić kilka wzorów zaproszeń, które zrobiłam jeszcze w czerwcu... a może i w maju?.. Miały się tu pojawić już dawno, ale wiadomo, jak u mnie z organizacją i samozaparciem :)

W każdym razie - oto one.

broszkowo - filcowy powrót

2010-07-31T18:04:00.004+02:00

Uff, ile się dzieje...

Gdyby ktoś teraz zerknął do mnie - spokojnie, książeczka, kawusia, naczynka pozmywane, panelki umyte (;p)... Ale przecież nie tak dawno: cudowne, absolutnie najpiękniejsze w życiu wakacje (i to nad polskim morzem tak czarownie!), potem szybka decyzja o przeprowadzce, podpisanie umowy, wożenie mebli, w międzyczasie intensywne poszukiwania pracy (których finału nie potrafię w tej chwili określić)... Po prostu: się dzieje.

Wreszcie jednak jestem w tym naszym wyczekanym mieszkaniu, Męża Najlepszego aktualnie nie ma, wreszcie mamy w mieszkaniu internet, wreszcie mogę i tu coś pokazać.

Na początek broszka, którą wykonałam i opstrykałam tuż przed wyjazdem do Chłapowa. Ta nosi imię Agnieszka, ponieważ zdecydowałam się zostawić ją dla siebie.

Akurat kiedy my pakowaliśmy ręczniki i kąpielówki, moi Rodzice w ramach remontu uniemożliwili nam zrobienie prania. Poprosiłam więc o pomoc ciocię.

Zjawiłam się u niej dzień przed wyjazdem, bladym świtem, z dwiema ogromnymi reklamówkami. Ciocia pranie zrobiła w ramach, jak to sama nazwała, "dobrego uczynku", ja jednak, żeby jakkolwiek się odwdzięczyć, zmajstrowałam mały komplecik - broszkę i kolczyki. Nie zdążyłam go skończyć przed tymi wszystkimi wyjazdami, ostatnie koraliki doszywałam przedwczoraj, a prawdopodobnie jutro powędruje do właścicielki.

Zestaw ma na imię tak, jak i ciocia - Gabrysia :)

Jak widać, w swojej szczerości, zdjęcie makro kolczyków zrobiłam akurat tak, żeby było widać miejsce, które nie wyszło mi zbyt profesjonalnie, ale co tam - czesanki mam takie mini-mini ilości, że filcuję baaaardzo rzadko i dlatego dochodzenie do wprawy idzie mi dość wolno.

Dość wynurzeń i dość zdjęć na dziś! Do następnego!

idyllicznie

2010-07-07T22:30:00.005+02:00

W tych papierach jestem zakochana obłędnie i odkąd przyszły, żałuję, że nie zamówiłam więcej...

Najpierw zrobiłam z nich kartkę urodzinową dla koleżanki z byłej pracy.
A potem - mały albumik.
Na zdjęciach urywki z niedzieli, spędzonej z moim chrześniakiem. Była piękna pogoda, spokojny nastrój, w domu ciekawa ekipa - oprócz Tymka, mój tata, szwagier i przyjaciółka.
Koc na łące, zieleń traw... wszystko wręcz idealnie nadające się do "okraszenia" właśnie tym zestawem papierów :)

Niestety, zbyt rzadko robię jakiekolwiek albumy i nie wpadłam na to, że takie "umocnienia" dziurek za bardzo pogrubią całość, przez co nie będzie można skorzystać z aluminiowych kółek. Musiałam zostać przy sznurku, ale marzę coraz częściej o bindownicy.
Wiem, że sporo tych zdjęć, ale na tyle, po prostu, miałam ochotę.

A teraz już znikam, bo za godzinę jadę nad morze :)

nalewka kawowa

2010-07-05T23:46:00.000+02:00

Prosta do przyrządzenia, wyszła bardzo, bardzo smaczna - a był to mój pierwszy eksperyment z przygotowaniem jakichkolwiek domowych alkoholi.

Przepis znalazłam w internecie.
Uwaga - potrzebny jest termos. I garnuszek.

składniki:
1 szklanka kawy rozpuszczalnej (z ok. 2,5 łyżeczki)
1 szklanka wody
1 szklanka spirytusu
1,5 szklanki cukru
opakowanie cukru waniliowego

Zaparzoną kawę, wlałam do termosu.
Do garnuszka: woda i oba cukry. Zagotowałam aż do powstania gęstego syropu. Syrop dolałam do kawy (do termosu), zakręciłam, zostawiłam na 6 godzin.

Później zawartość termosu zlałam do butelki, dodałam spirytus, wstrząsnęłam.

Nalewkę zostawiłam na 10 dni, mieszając 2-3 razy dziennie.

Nie zawsze jestem zadowolona z tego, co powstaje w mojej kuchni, ale naleweczka jest naprawdę wyśmienita.

czerwiec się kończy...

2010-06-30T19:11:00.008+02:00

... a wraz z nim, kończą się chyba truskawki... nie wiem, jak to przeboleję ;) Na szczęście, dziś już dojrzałam w ogrodzie mojej mamy czarne porzeczki, w sierpniu spodziewamy się klęski urodzaju na krzaku jeżyny, mam nadzieję, że w międzyczasie potanieją czereśnie, potem, oczywiście, będą świeże orzechy włoskie... jakoś damy radę ;)

A ja mam na dzisiaj całą górę zdjęć!

29/30 - słoiki z pierwszy raz robionymi truskawkowymi konfiturami

Tu - dwie etykietki, zrobione jeszcze wczoraj na widoczne wyżej słoiki (których w sumie było pięć, a właściwie cztery i pół):

Foty nieco prześwietlone, ale poranne słońce takie już jest.

Przepis na konfiturę wzięłam z... opakowania "żelfixu" ;) Nie wiem jeszcze, jak smakuje efekt. Planuję wypróbować na gofrach, ale żeby je zrobić, muszę pożyczyć maszynkę.

I trochę zaproszeń, uchwyconych w popołudniowym słońcu, na jednym z przepięknych papierów Scrap.com.pl:

Pora na ostatnią w tym miesiącu fotkę... Oj, coś mi mówi, że będę kontynuować w lipcu tę zabawę ;)

30/30 - maminy krzak lawendy

nałóg truskawkowy i - nareszcie lato!

2010-06-28T19:21:00.006+02:00

Nie tylko dzięki częściej spotykanym na ulicach nastolatkom, a zarazem wbrew temu, że mocno wątpliwe, czy gdziekolwiek w tym roku uda nam się wyjechać - czuję je! Czuję wreszcie lato i wakacje, a moja lodówka po raz kolejny jest przepełniona truskawkami, które zawsze uwielbiałam, ale w tym roku wręcz oszalałam na ich punkcie. Kupuję je nałogowo, nim jeszcze skończę ostatnie, żeby nie zabrakło mi ich nawet na chwilę. Jastrzębiankom polecam targ na Północnej i pierwsze warzywno-owocowe stanowisko po lewej, tuż za piżamami i ręcznikami papierowymi ;) Mają tam truskawki tanie, nie pryskane i naprawdę prze-soczyste, prze-słodkie, po prostu prze-pysz-ne!

Oczywiście, ponieważ chcę je zjadać jak najszybciej, na razie nie upiekłam z nimi nawet żadnego ciasta, tylko miksuję je z odrobiną śmietany i zsiadłego mleka (a wszystko od krowy!), żeby móc się od razu napić, od razu rozkoszować, ach, mogłabym się zakoktajlować nimi na śmierć!

DO RZECZY :)

Dziś będą tylko zdjęcia czerwcowe, żadnych moich prac.

Mam za sobą dość ciekawy weekend, pełen wrażeń różnej natury - naprawdę trudno było wybrać tylko po jednym zdjęciu... Z sobotniego nie jestem do końca zadowolona, ale po prostu szkoda mi było czasu na pstrykanie. Wolałam PRZEŻYWAĆ ;)

26/30 - 25 urodziny uroczej sąsiadki

27/30 - warsztaty pieśni tradycyjnych; ściągnęłam kobitki na moją wioskę, było cudnie... mmm...

28/30 - mój raj truskawkowy

24-25/30 i kartka urodzinowa

2010-06-25T18:07:00.005+02:00

Wiem, że właściwie, ostatnio ograniczam się tylko do wrzucania czerwcowych zdjęć.
Zapewniam, że powstają też u mnie inne rzeczy, ale głównie jest to produkcja zaproszeń, gdzie, jak wiadomo, "idzie się na masę" ;) Pokażę dziś jednak zdjęcie jednej kartki.
Ale najpierw - zdjęcie wczorajsze.
Po dwóch latach małżeństwa, wreszcie mamy łóżko! Przywieźliśmy je wczoraj z Katowic, razem z materacem, wielką komodą i dwoma (tudzież dwiema) szafkami nocnymi. A wszystko w pięknym kolorze ciepłego drewna.
Dzisiejsze zdjęcie trudno mi było zrobić, bo ogarnął mnie dziś taki leniwiec, że po prostu do niczego nie mogę się zmusić. Właściwie, jak rano usiadłam przy laptopie, tak siedzę przy nim do dziś, głównie grzebiąc w sieci. Owszem, odwiedziłam Rybnik, ale nie miałam przy sobie aparatu, więc zdjęcie musiałam zrobić w domu.
Przedstawia serduszko w wełnianym pokrowcu, które kiedyś kupił mi Mąż, który zresztą chyba jeszcze wtedy moim Mężem nie był.
Serducho jest prze-mega-miękkie i generalnie mnie okrutnie rozczula, a od dziś wisi na drzwiczkach jednej z tych sypialnianych szafek.
Na koniec - zapowiedziana kartka - urodzinowa, dla cioci. Z wykorzystaniem, jak widać, papierów i kwiatów od Endiego :)

23/30

2010-06-23T23:21:00.004+02:00

Mały fragment pokoju przyjaciółki - dziś to musi wystarczyć.
Mnie kolorystycznie satysfakcjonuje całkowicie.
Chyba dokładnie cztery lata temu byliśmy po raz pierwszy na wschodzie słońca na Babiej. Trzy lata temu ze znajomymi, przed dwoma laty znów sami - ja jeszcze w weselnych tipsach, na tych łańcuchach... Rok temu nie wybraliśmy się - czy uda się tym razem? Brakuje mi gór, nie wiem, co we mnie tak przygasło, co odbiera mobilizację do wypraw. Mam nadzieję, że znów zawitamy na Akademickiej Perci o trzeciej w nocy, nasłuchując znajomych już odgłosów lasu.

domowa produkcja pewnych trunków

2010-06-22T23:20:00.008+02:00

Oczywiście, na początek dzisiejsze zdjęcie, czyli już 22/30 (wierzyć się nie chce), na którym fragment chałupy, mijanej, ilekroć odwiedzamy Czechy (do których, jak już pisałam, mamy nader blisko).
Lubię takie klimaty!

A gwiazda wieczoru to - mój dzisiejszy wyrób; od zawartości butelek po zawieszki.
Pachnie obłędnie, a jak smakuje, przekonam się za ok. 10 dni. Nie omieszkam podzielić się wrażeniami ;)

Na jutro zaplanowałam nalewkę pomarańczową. Proces alkoholizacji trwa :]

21/30

2010-06-21T22:17:00.004+02:00

Ale dziś jestem wykończona...
Szukamy mieszkania w Rybniku i trochę się dzisiaj naoglądaliśmy, nadyskutowaliśmy, naprzemyśliwaliśmy...
Jest szansa na coś ładnego od 1 sierpnia, mamy tylko nadzieję, że rzeczywiście będzie nas stać. Przede wszystkim - trzymajcie kciuki, żebym znalazła pracę :)

A na zdjęciu - moja duma - piękne kiełki, mojej produkcji, którymi opycham się ze smakiem.

20/30

2010-06-21T00:22:00.001+02:00

Znów po północy, ale nic to.

Dzisiejsze zdjęcie nie mogło wyglądać inaczej.

19/30

2010-06-20T00:27:00.002+02:00

Wiem, że to właściwie już nie ta data, ale chcę zdjęcie wrzucić jeszcze tej nocy.

Dzisiejszy koncert energetycznej Kapeli Ze Wsi Warszawa.

18/30

2010-06-18T23:22:00.003+02:00

... uwielbiam...

ryż z jabłkami

2010-06-17T23:36:00.000+02:00

Jeden przepis na rok - oto moje motto!
Oczywiście, żartuję, ale muszę przyznać, że moja aktywność na tym blogu jest iście porażająca...
Mam nadzieję, że zacznę tu częściej zaglądać.

Dzisiaj, tak się złożyło, znów coś z jabłkami.
Jakiś czas temu po prostu miałam ochotę na obiad zrobić ryż z jabłkami. Na podstawie dedukcji, bez problemu bym go sobie zmajstrowała, ale postanowiłam jednak poszukać przepisu w internecie. Ostatecznie, ten znaleziony, nieco zmodyfikowałam i w takiej właśnie wersji go tu przedstawię.

ryż z jabłkami
Prosty, pyszny, możliwy do zrobienia na wiele sposobów. Polecam :)

składniki:
- 2 torebki ryżu (uwaga! na cztery osoby to ZDECYDOWANIE za mało!)
- 2 jajka
- łyżka cukru
- jabłka - to zależy od wielkości... ja miałam takie przeciętne, a wręcz małe i użyłam bodajże 5; myślę, że im więcej, tym lepiej
- odrobina masła
- brązowy cukier - wybaczcie, ale znów "na oko"
- łyżka soku z cytryny
- cukier - puder - tak, tak... "na oko"!
- odrobina cynamonu... o którym w końcu zapomniałam :)

Ryż gotujemy z odrobiną soli.
Robimy kogel - mogel z dwóch żółtek i cukru, mieszamy z ugotowanym ryżem.

Piec ustawiamy niby na 180 stopni (piec mojej mamy trzeba było ustawić na 160).

Jabłka kroimy w plasterki i podsmażamy (ok. 10 minut, ja smażyłam nieco dłużej) na maśle, z dodatkiem brązowego cukru i łyżki soku z cytryny.

Pianę z dwóch białek ubijamy z cukrem pudrem... i tym zapomnianym przeze mnie cynamonem ;)

Naczynie żaroodporne smarujemy tłuszczem. Układamy połowę ryżu z żółtkami, na to wszystkie jabłka, które przykrywamy drugą połową ryżu. Na wierzchu delikatnie rozsmarowujemy pianę.

Pieczemy po prostu tak długo, aż lekko zbrązowieje. Na zdjęciu widać ryż w takim stanie, w jakim był po chwili przeze mnie wyjmowany z pieca. Był dobry, ale mogłam go przytrzymać dłużej, myślę, że żółtka ścięłyby się nieco bardziej ;)

smacznego!

16-17/30 i zaproszenia ślubne

2010-06-17T20:44:00.008+02:00

Na początek kolejne czerwcowe zdjęcia - na wczorajszym kwiatki, wypatrzone w ogródku cioci, a na dzisiejszym fragment naszego pokoju, zadymionego zakupioną przez Męża maszyną do dymu (posłuży jako rekwizyt).

I dwa wzory zaproszeń, nad którymi spędziłam dziś pół dnia. Ostatecznie wzorów mam dziewięć, ale czuję się baaaaardzo mało kreatywna... cóż - grunt, że ostatecznie jakoś poszło.

Jeszcze tylko muszę się nauczyć tak opstrykiwać te moje kartki, żeby i na zdjęciach dobrze wyglądały, bo wierzcie mi - na żywo są ładniejsze :]

15/30 i "skórzany" zestaw

2010-06-15T21:00:00.005+02:00

Byliśmy dziś na obiedzie w cieszyńskiej "Jedynce". Zamówiona pizza była naprawdę ogromna - starczyła i na kolację...
A historia niżej prezentowanego zestawu jest taka, że kilkoro znajomych mojej siostry chciało jej kupić skórzaną kurtkę, ale ostatecznie zdecydowali dać jej pieniądze, na ten jednak konkretny cel i ja miałam przygotować taką kartkę, żeby nie było wątpliwości, czemu posłużyć mają włożone w nią banknoty.

Zamiast kartki, zmajstrowałam coś takiego:
W środku, w poziome paski, jest koperta na kasę. W paski ukośne, że tak powiem - instrukcja...
A do tego, maleńka karteczka, na życzenia i podpisy "darczyńców":
Hm, teraz mam problem, jaki tag temu nadać... niech więc będzie to jednak "kartką" ;p

14/30

2010-06-14T21:52:00.001+02:00

Trochę dziś prasowałam.
I niewiele więcej pożytecznych rzeczy udało mi się poczynić.

11-13/30 i dwie kartki dla siostry

2010-06-13T16:45:00.008+02:00

Zaległe - od piątku. Tak się złożyło, że wszystkie pionowe.

Na pierwszym zdjęciu fragment fotela, na którym sobie czytam trzeci tom "Mrocznej wieży". W piątek wreszcie wyszłam przed dom i w tym właśnie fotelu, powieszonym na gałęzi orzecha, spędziłam większość dnia.
Kolejne zdjęcie przedstawia pana spadochroniarza, którego obecność odkryłam w ogródku w sobotnie przedpołudnie.
I dzisiejsze.
Są już chabry! Od dziecka uwielbiam ich kolor, wdzięczną sylwetkę, poszarpane płatki. I właśnie jeden z tych kwiatków jest bohaterem zdjęcia nr 13/30.
A na koniec - dwie kartki urodzinowe dla mojej siostry, jedna zrobiona na zamówienie babci, druga - dla rodziców.

10/30 i kartka urodzinowa

2010-06-10T21:28:00.003+02:00

Na zdjęciu dziś dwa ciuszki z charakterystycznymi żółtymi metkami ;) Kto był, ten wie ;)
A oprócz tego, kartka urodzinowa, posłana, niestety, zdecydowanie za późno... ale grunt, żeby w ogóle doszła, bo przed rokiem solenizantka jej się nie doczekała. Mam nadzieję, że tym razem nasza ukochana Poczta Polska nie da ciała.
Kartka świadomie dość płaska, wystarczy, że motylki się po drodze odkształcą ;p

znowu dość sporo

2010-06-09T21:23:00.006+02:00

Znów kilka fotek będzie, więc bez zbędnego gadania (postaram się...)
Zacznę od zdjęcia z wczoraj, czyli 8/30 - a na nim...
Lubicie Czechów? Ja bardzo :) Mieszkam sobie z Czechami prawie po sąsiedzku, bywam u nich na zakupach, uwielbiam ich luz, dystans, wiadomo - czeskie piwo, no i to poczucie humoru.
I właśnie w czeskim markecie wczoraj, zobaczyłam wielkie akwarium, a w nim kilka zwierzątek :)
Zwierzątka nie były na sprzedaż! Stanowiły element... dekoracji.

A teraz kartka ślubna - wiem, że to kolejna typu "misz-masz", ale mam nadzieję, że się spodoba.
Użyte są na niej kwiaty i ćwieki ze Scrap.com.pl, zawijaski zawdzięczam dziurkaczowi z niezbadanych magazynów Nowalinki ;), a te niebiesko - złote akcenty na odbiciu stempla, to embossing na ciepło.
Kolejne, co dziś pokażę, to broszka o wdzięcznym imieniu Irena. Broszka w aż dwóch odsłonach, bo bardzo mi się kolory na tych zdjęciach podobają (aczkolwiek na drugim są prawdziwsze).
I na koniec, oczywiście - 9/30 - dziś jest to kadr z popołudniowego programu "Ratujcie moją łazienkę" w DOMO ;) Niestety, upał był dla mnie dziś zbyt duży, więc kompletnie nie korzystałam ze słońca, tylko byczyłam się przed telewizorem.

7/30

2010-06-07T22:30:00.001+02:00

I jeszcze dzisiejsze zdjęcie - kokoski upieczone przez siostrę mojego Męża. Idealne! Zjadłam kilka, a zwykle po te akurat ciastka w ogóle nie sięgam.

broszka - kartka - wiadro

2010-06-07T12:07:00.006+02:00

Żeby nie było, że tylko zdjęcia pojedyncze robię - przed dwoma tygodniami zmajstrowałam dla mojej siostry Marty broszkę, którą prezentuję poniżej.

I tak sobie pomyślałam, że zacznę tym moim broszkom nadawać imiona, a więc oto broszka Marta w paprociach, o:
Dorzucam też kartkę, zrobioną na wesele przyjaciół. Przyjaciele są cudownymi kolorowymi ludźmi, więc i kartka kolorowa.
Niestety, była tak straszna pogoda, kiedy robiłam zdjęcia, że tych kolorów w ogóle nie udało mi się tych kolorów oddać, dlatego zdecydowałam się na pododawanie kilku efektów w PS'ie - efekt w niewielkim stopniu przypomina rzeczywistość, ale co tam.
Miejmy nadzieję, że teraz słońca już nie będzie brakować.
Zabrałam się wreszcie za porządki w mojej "pracowni". Nie będę robić zdjęć, ale wierzcie mi - aż chce się znów coś robić! I odkryłam, że to całkiem duży pokój... ;)

update
No! Pokażę Wam wreszcie to, co wylosowałam w candy Scrap.com.pl - czyste szaleństwo; tak na oko, było tam sto milionów kwiatów i trzysta tysięcy ćwieków ;p A do tego cu-dow-ny dziurkacz brzegowy... raz jeszcze - DZIĘKUJĘ!
Ciągle nie wiem, w jaki sposób obrobione zdjęcia prezentują się tu najlepiej. Teraz myślę, że zrezygnuję z tych irytujących rozmyć i chyba zacznę stawiać na prostotę, bez żadnych ramek i innych kombinacji...
Rany, jak długi post mi z tego wszystkiego wyszedł ;) Gratuluję tym, co dotrwali do końca!

6/30

2010-06-06T23:42:00.002+02:00

Niedzielne popołudnie.
Tyle na dziś.

5/30

2010-06-05T23:40:00.003+02:00

Dosłownie przed chwilą mi się przypomniało, że jeszcze muszę wrzucić zdjęcie :)

Wrzucam więc.

Widok korony orzecha, z perspektywy trawy, spokojnym popołudniem uwieczniony.

zaproszenia, 4/30

2010-06-04T23:35:00.005+02:00

Najpierw, wykonane przed kilkoma tygodniami (przy bardzo brzydkiej pogodzie) zdjęcia zaproszeń, w liczbie trzydziestu, które już dawno powędrowały do Rybnika.
Tym razem, nie powtórzyłam błędu popełnionego przy okazji majstrowania zaproszeń dla mojej siostry i wymyśliłam wzór dużo łatwiejszy do wykonania ;)
Jeszcze muszę wymyślić jakieś zawieszki na wino i wizytówki do kompletu...
I pora na "zdjęcie dnia".
Przede wszystkim, muszę uwiecznić tu ten fakt, iż zagościło dziś u nas słońce.
Niestety, większość dnia spędziłam na zakupach, a wieczorem zabrałam się za porządkowanie mojego scrap-roomu [;p], więc niewiele tych promieni słonecznych poczuła moja skóra, ale od razu wiedziałam, że zdjęcie będzie musiało oddawać to ciepło i tę czerwcowatość dzisiejszego dnia :), jest więc na nim kwiatek z przepięknego krzaczka mojej mamy.

Dziś dopiero odkryłam tę roślinę w naszym ogrodzie, baaaardzo mi się podoba! Ma niewiele ponad 30 cm wysokości, a kwiaty, moim zdaniem, bardzo przypominają kwiaty wiśni. Tylko, która wiśnia kwitnie w czerwcu?.. Ot, takie cuda potrafi wyczarować moja mama :)

3/30

2010-06-03T21:52:00.002+02:00

Mój chrześniak, pięknie umazany czekoladą.
Zdjęcie tym razem pstryknięte już canonem. Wreszcie szansa na trochę porządniejsze foty :]

2/30

2010-06-02T12:15:00.002+02:00

Za trzymanie kciuków dziękuję, poszło bardzo dobrze :)
A na dzisiejszym zdjęciu koszyk smakołyków, który po obronie czekał na mnie w samochodzie. Mój Mąż przygotował dziś dla mnie kilka niespodzianek, dzięki niemu poczułam się... jak królewna, taka prosto z bajki. Tylko na rycerza nie muszę czekać, bo już przyjechał i wie doskonale, że królewna uwielbia orzeszki w karmelu i "michałki", i drinki bacardi.

1/30

2010-06-01T13:01:00.004+02:00

Zabawa, która nazywa się "one picture a day", bardzo mi się spodobała, odkąd pierwszy raz - nie pamiętam już, u kogo - natknęłam się na nią.
Ciągle jakoś zapominałam o niej, ale wczoraj obejrzane majowe zestawienie u Gulki skusiło mnie na rozpoczęcie w czerwcu takiego właśnie pstrykania. Może z czasem wrócę do bardziej profesjonalnego robienia zdjęć? Szczerze mówiąc, od dawna tęsknię do godzin spędzanych w ciemni; wieczorów, które przedłużały się aż do pierwszych promieni słońca... mmm... rozmarzyłam się :)

Póki co - startuję! Dzisiejsze zdjęcie jest ściśle związane z dzisiejszym świętem (dzisiejsze - dzisiejsze, wiem; masło - maślane), a autorką widocznego smsa jest... moja teściowa! Niech żyje! :]
PS A jutro proszę o ogólnopolską akcję trzymania za mnie kciuków! Punkt 9:30 - i na wszelki wypadek, nie puszczać do dziesiątej! ;)

szarości - srebrzystości

2010-05-30T10:49:00.005+02:00

Nie skusiłabym się na udział w zabawie Art-Piaskownicy, gdyby nie prezentowane tam prace dziewczyn. Tyle "wycisnęły" z szarego, że i ja spróbowałam.

Bazę mojej kartki stanowił, niestety, cienki papier - jedyny srebrny, jaki miałam - więc efekt nie jest idealny. Ptaszek pokryty jest glossy, zawijas "wyprodukowałam" dzięki niedawno zakupionemu od nowAlinki dziurkaczowi... co by jeszcze... chyba tyle zapowiedzi wystarczy ;)

A na koniec, w formie zajaweczki - skrawek czegoś, co przyniósł kurier dwa dni temu... Całość od razu po mojej obronie! Swoją drogą - trzymajcie kciuki w środę rano, trzymajcie mocno, proszę :)

po ciemku

2010-05-27T12:29:00.006+02:00

Pokażę dziś kilka rzeczy, robionych jeszcze pod koniec kwietnia. Późną nocą, a od razu następnego dnia poszły w świat, więc i zdjęcia były robione nocą, przy jednej lampce... dlatego są, jakie są - ale pokażę.

Zwłaszcza, że każda z tych rzeczy jest na swój sposób wyjątkowa.

Kartkę zrobiłam dla kuzyna, więc miała być trochę męska; zarazem, czuję, że Mateusz akceptuje moje poczucie estetyki, ma wyobraźnię podobną do mojej, dlatego pozwoliłam sobie na kwiatowe akcenty:
Broszka natomiast, była robiona dla pewnej Moniki, w podziękowaniu za użyczenie na weekend mieszkania. Mieszkania zresztą pięknego, bardzo klimatycznie i przytulnie urządzonego. Kiedy zobaczyłam panujące w nim brązy i nastroje kolonialne, przeraziłam się, że moje zestawienie różu i pomarańczowego kompletnie nie przypadnie do gustu miłej gospodyni... ale chyba szczerze dziękowała ;)
I, na koniec - albumik. Albumik niewielki, jeśli chodzi o ilość zdjęć; z otrzymanych fotek miała powstać kartka, ale nie miałam na nią pomysłu.
Albumy wykonuję rzadko, to ciągle dla mnie wyzwanie... ale ten, w swoim "pofyrtaniu", jakoś tak mi się spodobał, że może wreszcie nadam oprawę przynajmniej kilku zdjęciom z mojego wielkiego pudła.
PS NowAlinko! Chwała Ci za te biedrony, są po prostu rewelacyjne!

o radości

2010-05-21T20:00:00.007+02:00

Wiecie, postanowiłam sobie dziś wreszcie wrzucić coś na bloga - nie było mnie tu już ponad tydzień, bo i mocno zaległą pracę magisterską kończyłam, i przygotowuję jutrzejszą domówkę w hawajskich klimatach... Wchodzę więc sobie, czytam te setki komentarzy;), zerkam na prawo - "no tak, candy Scrap.com.pl, zerknę, komu się poszczęściło tym razem..."
Przyznam, że kilka razy w różnych candy już brałam udział, ale bez szału - nie zostałam wylosowana ani razu. Dlatego teraz, patrząc na wyniki, pomyślałam odruchowo: "fuksiara, muszę zerknąć na bloga tej Agni" :D

Ludzie, jak ja się cieszę! Pierwszy raz - i od razu takie "wiadro"! ;) No, spadłam z krzesła, normalnie... ;)

Ależ mi błogo... :)) Co chyba widać, szastam dziś emotikonami na prawo i lewo!

A teraz radykalna zmiana tematu, ale bez zbędnej pisaniny - zdjęcia kilku kartek ślubnych, robionych jeszcze w kwietniu. I sama się zaskoczyłam, ale to te bez ozdobnych papierów podobają mi się bardziej. Szkoda tylko, że przy opstrykiwaniu pierwszej i trzeciej brakowało pogody... ale COŚ przecież widać...

Pędzę ścierać kurze przed jutrzejszymi hulankami, ależ jestem uchachana... :]

broszka w szafirkach

2010-05-11T15:58:00.003+02:00

Jakiś czas temu, od pewnej sympatycznej młodej damy dostałam kolejną porcję różnych drobiazgów. Przeleżały trochę pod biurkiem, aż którejś nocy odkryłam, że znajdują się wśród nich między innymi dość spore kawałki organzy.
I tak oto w okolicach godziny drugiej w nocy, powstała broszka, którą następnego dnia opstrykałam w szafirkach. A jako, że mój aparat mnie bardzo pozytywnie przy okazji tej "sesji" zaskoczył, pokazuję Wam aż trzy zdjęcia tej jednej brochy.

Widzicie pszczołę na drugim zdjęciu? W trakcie jego robienia, kompletnie jej nie zauważyłam. A tu proszę, okazuje się, że byłam w niebezpieczeństwie ;) Cóż, sztuka wymaga poświęceń ;)

w barwach jesieni

2010-05-10T20:37:00.005+02:00

Za oknem panoszy się wyjątkowo zimny ma j, a ja chcę pokazać kilka zaległych kartek w tonacji raczej październikowej.
Trochę nietypowo, bo tylko fragmenty.

Kartki już dawno poszły w Polskę, nie ma po co koncentrować się na starociach.
Na dowód - nowy image mojego bloga.
Zdravim!

bielizna, raz!

2010-05-06T17:51:00.005+02:00

Nie pamiętam, gdzie pierwszy raz zobaczyłam "bieliźniane kartki", ale ostatnio u Mollika - dzięki czemu, od razu wiedziałam, jak będzie wyglądać kartka robiona na wieczór panieński.

Krój nie jest może idealny - jakoś kompletnie zapomniałam o zwężeniu nad "biustem" - ale co tam, nie od razu Rzym zbudowano.

Na marginesie - blog zdolnego Mollika to jeden z pierwszych, jakie sobie odkryłam w scrapowej społeczności. I odtąd jej talent wielbię, i zachęcam wszystkich do odwiedzenia jej kącika. Dziewczyna ma oszałamiająco szeroki wachlarz umiejętności; ostatnio pokazuje i portfeliki, i owcę nieśmiałą, i nawet... trampki. Fajna jest :)

A skoro już tak się rozpisałam, pokażę jeszcze jedną kartkę; urodzinową, kropkową. Zmajstrowaną dla mojej byłej żony ;)

ryba na drzewie

2010-04-25T21:39:00.004+02:00

Dzięki jastrzębskiemu Stowarzyszeniu "Wzrastaj", poznałam tajniki filcowania na sucho. Wcześniej jakoś nigdy mnie to nie interesowało, teraz jednak odkryłam relaksacyjny efekt wielokrotnego wbijania igły i tego przyjemnego chrupania.
Mam więc całkiem nowe hobby :)
Moje pierwsze kolczyki nie są nadzwyczajne, ale grunt, że całkowicie własnoręcznie wykonane. Mam nadzieję, że w przyszłości nauczę się doprowadzać wszystko do etapu, na którym nie ma już tych sterczących nitek. Póki co - oto, jak by nie patrzeć, dwie kulki na wierzbie.

I jeszcze Wam pokażę rybę, również ufilcowaną na warsztatach. Rybi kształt bardzo mi się spodobał, choć teraz już wiem, że lepiej zaczynać od prostszych foremek ;)
Ryba, jak widać, również wylądowała na drzewie.

pora na broszki

2010-04-19T15:55:00.007+02:00

Jestem wielbicielką talentu Flory, której wszystkie prace są bardzo kobiece, subtelne. Wykonuje przepiękne broszki... więc i ja postanowiłam spróbować.

Moje do cudów Flory się nie umywają, ale i tak pokażę. Odkryłam, wykonując je, jaką przyjemność niesie zabawa z tymi materiałami, nawlekanie koralików, opalanie delikatnie marszczących się kółeczek... nic takiego niby, ale polecam każdemu. Relaksuje.

wianek wiosenno... jesienny

2010-04-12T10:53:00.003+02:00

Wianek zrobiłam na Święta, dla Mamy, i całkiem dobrze się składa, że obecne Rękoczyny na Art - Piaskownicy poświęcone są właśnie temu tematowi :)

Wianek, jak widać, wyszedł raczej sierpniowy, ale takie mam chyba ostatnio nastroje. I tak wisi dumnie na drzwiach, i próbuje przywołać wakacyjną pogodę ;)

sezon ślubny rozpoczęty

2010-04-08T18:53:00.002+02:00

W kolorowych gazetach same welony, w pracy prawie każdy w najbliższych tygodniach wybiera się na jakieś wesele...

Pokazuję więc pierwszą w tym roku kartkę, zmajstrowaną właśnie z okazji ślubu. I tyle :)

dwa wzory zaproszeń

2010-03-19T17:51:00.004+01:00

Warunki są, jakie są, więc zdjęcia z cyklu naprawdę kiepskich, ale mam nadzieję, że wyobraźnia zadziała... Zresztą, nie mam wyjścia - po prostu muszę je tu wrzucić.

Co więc czynię ;)

Wiem, że nie pierwszy raz to zrobię, ale NAPRAWDĘ: w rzeczywistości są ładniejsze kolory, zapewniam :)

kartki trzy

2010-02-10T21:07:00.003+01:00

Znowu kartki, które były zrobione jakieś 2 tygodnie temu i dawno znalazły nowych właścicieli.

I tyle opisu na dziś :)

No, może jeszcze, że pierwsze i trzecie tło to z zakupów na Scrap.com.pl, i że tusze Latarni Morskiej, również z tego sklepiku, choć mam na razie tylko dwa, już z serca polecam :)
Pozdrawiam Was wszystkich serdecznie! Wiosna idzie, czujecie to? Ja czuję, dobrze mi, kiedy otwieram rano oczy już przy szarym niebie, i kiedy nawet czasem jakieś ptaki się odezwą. Ach.

drobne upominki

2010-01-23T16:49:00.003+01:00

Wczoraj u Dziadków, wręczając im torebkę ze słodyczami i dobrymi herbatkami, przypomniałam sobie, jak bardzo lubię dawać. Nie, nie powiem, żebym miała jakieś problemy z braniem, wszelkie prezenty mile widziane ;) Ale lubię też sprawiać drobne upominki innym.

Dziś więc pokażę mały zestaw, przygotowany dla pewnej stałej klientki ;) i mały albumik dla Babci.

Najpierw zestaw - kartka + notesik a la Agnieszkowe Scrapuszko - obie rzeczy ozdobione dość minimalistycznie, ale muszę przyznać, że jestem z nich zadowolona:

A albumik zrobiłam wg kursu z forum scrapowego - kurs jest bardzo prosty, polecam (musi być prosty, skoro nawet mnie się udało go zajarzyć;p). I tu efekt mi się podoba, choć na "okładce" papier się troszkę wybrzuszył... ale to lekcja na przyszłość.

Albumik jest prezentem dla Babci, który wręczę jej jutro.

Wszystkie "wkładki" wyglądają tak samo - z jednej strony zdjęcie jednego z wnucząt, z drugiej - imię i data urodzin.

Na ostatnim zdjęciu możecie podziwiać mojego chrześniaka, pięknie sfotografowanego przez moją siostrę.

babcine

2010-01-18T18:32:00.004+01:00

Styl Agnieszki uwielbiam, odkąd po raz pierwszy zobaczyłam jej prace. I zamarzyło mi się ten styl, jak najbardziej świadomie, trochę podrobić. Nie jego efemeryczność, tylko ten pozorny nieład, tak naprawdę przecież doskonale zaplanowany.

Cóż...

Śmiać mi się chce, i tyle!

Bo przekonałam się, że wspólne imię to jeszcze nie wszystko :) I jeśli ktoś w poniższych kartkach stylu Agnieszki się dopatrzy - poczytam to sobie za ogroooomny komplement :)

A kartki - dla babć pewnej wiernej klientki.

są nowe!

2010-01-12T19:07:00.003+01:00

Ciężko, bardzo ciężko wrócić do kartkowania, w dodatku nie mogąc już majstrować z motywami świątecznymi. Ale przecież Dzień Babci, przecież i Walentynki... coś więc powstaje, innego wyjścia nie ma ;)

Na początek więc kartka dla pewnej babci zza zachodniej granicy - tak się rozszalałam z kwiatkami, że nie starczyło miejsca na napis... ale pewnie treść wyraziła wszystko, co trzeba.

I jeszcze kilka kartek około-walentynkowych, pierwszych w takiej tematyce. Tematyce, dodam, straszliwie dla mnie ciężkiej... co chyba zresztą widać ;) Pierwsza to wielce nieudana interpretacja ostatniej scrap-mapki, dlatego pokazuję tylko fragment; dwie kolejne robione wg znanego wzoru, przedstawionego jakiś czas temu w Art-Piaskownicya przy czwartej światło było już tak kiepskie, że efektu nie odważę się w ogóle pokazywać ;p

przepięknych!

2009-12-23T15:47:00.003+01:00

Nie mam żadnej nowej kartki do pokazania, świątecznych już nawet nie miałam ochoty "opstrykiwać", a teraz gdzieś krążą... anyway:

Magicznych, pełnych blasku, spokojnych - wymarzonych i dokładnie takich, jakich Wam potrzeba - Świąt Bożego Narodzenia.

Niech się nam wszystkim dobrze żyje.

dzieciuchowo

2009-11-22T23:34:00.007+01:00

Schną pokryte glossy-accentem bombki, więc produkcja kartek świątecznych chwilowo wstrzymana. W ramach odskoczni od czerwieni, zieleni i brązów - nieco pastelowych barw na dwóch kartkach dla dzieciaków, a właściwie, dla ich dumnych mam ;)

Nie umiem kolorować stempli tuszami - wszystko przede mną! - więc sięgnęłam po złoty i brązowy cienkopis, i po wspomniany już glossy; to stosunkowo nowy mój nabytek, ale już wiem, że jestem od niego uzależniona.

świątecznie - śnieżnie

2009-11-19T20:01:00.005+01:00

Do tej pory wydawało mi się, że lubię przede wszystkim papiery utrzymane w ciepłej stylistyce - kolejcja Rae z ILS pozwoliła mi jednak przekonać się i do całkowicie zimnych tonacji. Szczerze żałuję, że kupiłam tylko jeden zestaw! Kończy się szybko, a uważam, że jest niesamowicie efektowny.

Kilka kartek - świątecznych, a jakże ;) - z wykorzystaniem tych papierów:
Na dziś wystarczy!

PS Jak zmieniacie szablon, żeby nie utracić gadżetów? Pomóżcie, proszę.

i u mnie świątecznie

2009-11-15T21:08:00.004+01:00

Podobnie niechętnie, jak niedawno Oliwiaen, podejmuję się jednak robienia kartek Bożonarodzeniowych...

Oto pierwsze.

Sposób przyklejania podpisu jest ewidentną zżynką z Agnieszki - mam nadzieję, że nie będzie miała mi tego za złe.

Pozdrawiam!

format podkładkowy

2009-11-09T12:01:00.012+01:00

W formacie piwnych "ciasteczek" zakochałam się, kiedy zakosiłam kilka z pewnej niesamowicie klimatycznej knajpki w Bratysławie, dokąd udaliśmy się ze spontaniczną wycieczką we wrześniu.

Na czyimś blogu widziałam zrobiony na takich podkładkach albumik, więc stwierdziłam, że i ja spróbuję. Oto efekty:

Tyle okładka, na której te białe "mazie", to artystyczna wizja bratysławskiego zamku ;) A tu wnętrze albumiku [a co, pooglądajcie sobie trochę zdjęć prywatnych!]:

Album to jednak nie wszystko, co mniej więcej w tych rozmiarach i kształtach ostatnio wykonałam. Jak pisałam wyżej - format mnie ujął, więc raczę nim znajomych na prawo i lewo...
I trochę słodyczy na koniec:

Kartka dla małego Adasia, a ja idę świąteczne wreszcie robić. Naschle!

co dalej?

2009-10-19T19:26:00.010+02:00

Nie wiem, jak, w którą stronę, ułożyć swoje życie.

Problemy odbijają się nawet na robieniu kartek, ostatnio prawie się popłakałam z kompletnego braku weny.

To, co prezentuję poniżej, to w większości więc znów zaległe prace.

W temacie okołoślubnym:

Urodzinowo:

Dwie także urodzinowe, ale chyba najstarsze, bo robione jeszcze w sierpniu - mam wrażenie, że widać na nich ten przedurlopowy optymizm:

I, prawie na koniec, coś, co bardzo, bardzo mnie cieszy: otóż, mam swój stempelek! Zamówiony też jeszcze w sierpniu, bardzo prosty... ale przecież taką dumą napawa zostawianie swojego śladu na tych moich kartkach, które czasem idą w świat:

I jeszcze coś chciałam pokazać, ale na dziś wystarczy. Już i tak wydaje mi się, że ten post trzeba przewijać 50 razy.

Mąż mi pozytywne dźwięki puszcza, zielona lampka daje ciepłe światło. Wieczorami wszystko wydaje mi się bardziej przyjazne, rano po prostu wyłączam myślenie, zbieram się do pracy - i tyle. Tylko popołudniami, niestety, przychodzi czas na zadawanie sobie pytań... odpowiedzi naprawdę nie znam...

słodko i abstrakcyjnie

2009-10-05T19:16:00.010+02:00

Słodko - bo taka jest [a przynajmniej w założeniu miała być] kartka z okazji narodzin małej Hani:

A abstrakcyjnie... bo sama do końca nie wiem, "co autor miał na myśli", jeśli chodzi o kartki, które pokazuję poniżej. Miało być z okazji zakończenia praktyk, miało być z motywem bankowo - pieniężnym, miało być z podziękowaniami.

Stworzyło się samo...

I jeszcze, skoro już przy kartkach dla facetów jestem... jedna, może mało męska, ale przynajmniej [chyba] w miarę prosta, na urodziny kolegi z pracy:
I dwie z sierpniowych urodzin kuzyna i starego kumpla, od 20 lat tego samego:

Takie proste... a naprawdę mi się podobają :)

Wystarczy tego. Zaległości powoli nadrobione...

Szykują się zmiany w moim życiu. Trzymajcie kciuki. Mój mały prywatny koniec świata, raczej właśnie po to, by wreszcie znów jakiś początek mógł nastąpić.

sierpniowe

2009-09-24T20:01:00.005+02:00

Oczywiście, to musiało się tak skończyć; prężenie muskułów w pracy i stuprocentowa koncentracja na powierzonych zadaniach zawsze u mnie w finale oznaczały chorobę.

No i masz.

Siedzę w domu, a właściwie, dziś większość dnia przeleżałam. Niby fajnie przed weselem Siostry nie chodzić do pracy... gorzej, kiedy i tak nie ma się sił na robienie czegokolwiek. I kiedy w pracy gromadzą się zaległości... brr...

No, ale przynajmniej te zaległości blogowe znów mam czas trochę ponadrabiać. A zatem - jeszcze sierpniowe kartki.

Najpierw ślubne...

W ramach przerwy od kartek - podkładka, zrobiona dla Przyjaciółki, wg kursu, który gdzieś kiedyś ktoś wrzucił [z pamięci]:

Właśnie stwierdziłam, że starczy tych zdjęć na dziś. Kolejne kartki - myślę, że już wkrótce.

Udanego spotkania życzę wszystkim jadącym do Krakowa! Ja będę w tym czasie jeść weselny rosół ;]

pierwszy album

2009-09-12T13:25:00.014+02:00

Przyszła wreszcie jesień, w moim pokoju zawitał więc jazz, obok mnie, jeszcze w torbie, piękna jedwabna sukienka, skórę mam opaloną chorwackim słońcem...

Jest dobrze. Wokół zawierucha, negatywne emocje i trudne decyzje, a ja pierwszy raz od bardzo dawna czuję, że to wszystko poza mną. Pozwalam swoim zmysłom na chłonięcie świata z radością, na przekór trochę. Pytam siebie o plany na życie, o jutro, także to bardziej odległe. Boję się i - oczywiście! - martwię, przejmuję. Nie udaję kamienia i wiele czuję.
Tylko chcę zadbać o siebie wreszcie.

Trzymajcie kciuki.

A album? Pierwszy, tak zupełnie, zupełnie PIERWSZY. Ze zdjęciami jeszcze czerwcowymi - udało nam się znaleźć w Słowacji "scrapową" miejscowość, coś cudnego...

Czy z albumu jestem zadowolona? Nie wiem, trudno powiedzieć. Emocjonalnie - tak. Dobrze się to ogląda, wspomina, duma we mnie z tego "tworu". Od strony technicznej - ciągle niewiele wiem, więc pewnie niektóre moje pomysły wzbudzą grozę doświadczonych scraperek, ale grunt, że wreszcie spróbowałam.

Na okładce - kupiona tam, na Słowacji, pocztówka.

Album, tak jeszcze gwoli ścisłości, robiłam w lipcu i sierpniu. Skończyłam i opstrykałam go jeszcze przed wyjazdem, w japonkach chodząc po wilgotnej trawie. Dziś to nie do pomyślenia...

Zdjęcia trochę prześwietlone, kolory w rzeczywistości naprawdę ładniejsze... ale nic to. Komeda pięknie gra.

Wybaczcie, że tyle zdjęć; nie wiedziałam, z których zrezygnować... przynajmniej rzeczywiście widzicie całość ;)

notesy małe i duże

2009-08-20T20:29:00.012+02:00

Haha, czyste szaleństwo z komentarzami u mnie, chyba będę musiała zrobić jakieś candy... ;p

No, ale póki co, nie zanosi się :]

Póki co, pokażę tylko notesy - notesiątka, które ostatnio zrobiłam, z inspiracji jednym takim maleństwem, pokazywanym niedawno, a otrzymanym od Nowalinki :) Z tym, że - zaznaczam - inspiracja skończyła się raczej na sferze samego podjęcia tematu, a nie stylu. Co zresztą widać...

Najpierw maluchy - fioletowy, robiony dla cioci, za zastrzyki [nie pytajcie;p]:

Dla M., mocno zaległy urodzinowy, pod kolor ścian w pokoju:

Dla H., dokładnie jak wyżej, tyle, że do tej pory jeszcze nie wręczony [jakoś trudno mi się z nim rozstać... te papiery ILS!..]:

I wreszcie, notes - olbrzym [ekhm, czyli taki format nieco większy od A5 - jak dla mnie, wieeeelka przestrzeń], ozdabiany tylko i wyłącznie na zamówienie. Bez żadnych wskazówek co do kolorów i upodobań adresatki... miesiąc się za niego zabierałam! W końcu, sięgnęłam po kolejne papiery ILS i jakoś poszło - i świetnie się przy tym bawiłam!

A takich kilka motylków dostałam kiedyś od Izy - mam nadzieję, że zdradzi mi, gdzie się można w nie zaopatrzyć...

I jeszcze tylko MUSZĘ napisać, że szczerze podziwiam babeczki, które pracują na etacie - i tyle scrapów robią. Ja właśnie od dwóch godzin staram się zmobilizować do kolejnej kartki ślubnej...

Buziaki!!

odrobina różu

2009-08-16T19:13:00.010+02:00

... właściwie, nawet nie odrobina - jak na moje dotychczasowe upodobania kolorystyczne, to tego różu ostatnio jakiś nadmiar, ale papiery Romanca, choć wzbraniałam się przed ich zakupieniem, oczarowały mnie i przymus zrobienia z nich kartek był silniejszy - uległam ;)

Zresztą, korzystałam też z innych papierów w tonacjach różowo-podobnych, a do tego te różyczki... ach! Cudne są.

[I z cyklu "zapowiedzi" - wkrótce pokażę nieco "notesomanii", która opętała mnie ostatnio ;) ]

Dwie kartki urodzinowe:

I dwie ślubne:

jeszcze trochę prezentów - i kartkomania

2009-08-11T22:48:00.014+02:00

Nie będę Was zanudzać. Po prostu - cudnej urody drobiazgi, które dostałam od naszych jastrzębskich scraperek.

Kwiat i kartka od Anity:

[kartka na boczku, bo tak właśnie ten lód się na regale pyszni]

i kartka, notesik i zawieszka od Aliny:

Co to są za zdolne bestie...

I trochę moich wytworów - potworów, czyli zalew kartkowy w pełni. Cieszy właściwie tyle okazji do "wyrabiania się", irytuje [wkurza!] nieraz brak pomysłów, ale jakośtam brnę i brnę...

Tu kartka wg tej mapki [oczywiście, sto lat po terminie]:

I niewiele mniej spóźniona interpretacja tej mapki:

I dwie kartki bez mapek... i też bez jakiegoś szalonego polotu; na jednej użyłam stempelek Arine, akurat bledziuchno odbity, więc poprawiany ordynarnie cienkopisem... nie zabijaj mnie, Elu, za to i dziękuję za te... mhm - odbicia?.. ;)
Za jakość niektórych zdjęć szczerze przepraszam - albo były robione w mało normalnych porach, albo w nie do końca normalnym towarzystwie ;p

I jeszcze przepraszam te scraperki jastrzębskie, że zdjęć do tej pory nie dostały... Poślę je, naprawdę je Wam poślę!

A w kolejnym poście dowody mojej fascynacji.... różem... co mnie samą dziwi niepomiernie :] Buzia!

prosty dżem jabłkowy

2009-08-02T16:41:00.000+02:00

Witajcie!
Nie będę się rozpisywać o sobie, bo myślę, że nie jest to konieczne :) Przeniosłam się tu z bloga, na którym zrobiło mi się jakoś dziwnie ciasno. I tyle :)

Zaczynamy!

dżem jabłkowy

Przepis jest tak prosty, że nawet mi się udało zrobić ten dżem, a muszę zaznaczyć, że to moje pierwsze w życiu zetknięcie się ze sztuką p.t. "przetwory".

składniki:
- 1 kg jabłek
- 0,5 kg cukru

Jabłka obrałam i posiekałam w blenderze [kroić mi się nie chciało, a trzeć na tarce też nie chciałam, bo nie lubię tej papki, która potem powstaje].

30 dkg jabłek ugotować, potem dorzucić resztę i cukier. Gotować pół godziny [dłużej nie, żeby nie zrobiło się zbyt gęste], jeszcze gorące wkładać do słoiczków.

U mnie wyszło z tego sześć słoiczków 200g i jeden... nieco większy ;)

podpowiedź: myślę, że można dać spokojnie mniej cukru - moim zdaniem, dżem mógłby być mniej słodki. i ja sypnęłam jeszcze nieco cynamonu. bo lubię :)

smacznego!

upominki, upominki...

2009-08-01T19:12:00.013+02:00

Będzie dziś sporo zdjęć, więc pisanie eposów sobie odpuszczę ;)

Pokażę Wam część moich prezentów urodzinowych - większość znajomych zgodnie postanowiła obdarować mnie rzeczami przydatnymi przy scrapowaniu.

Na początek - wierzch pudełka, ręcznie wykonanego przez pewną utalentowaną plastyczkę. Jest piękne, w cudnym kolorze - i z moim ulubionym motywem graficznym!

A tu zawartość pudełka, tylko minimalnie przeze mnie wzbogacona [jeże to mój zakup, reszta w większości już była w środku]:

Pudełek i szufladek nigdy za wiele, co potwierdza zresztą prezent od mojego Męża [tu już wypełniony przeze mnie]:

I jeszcze napis na pudełku, który rozłożył mnie na łopatki :D

Od moich babek kochanych dostałam m.in. kilka zwariowanych guzików, Kasia zrobiła też - równie zwariowaną - kartkę.

No i prezent, na który bardzo liczyłam, a którego jednak się nie spodziewałam...

Nagrzewnicę sprawili mi Siostra z Przyszłym Szwagrem, dorzucając puder:

i papiery:

Świetny prezent dostałam też od Taty, ale wymaga on jeszcze nieco wykończenia, więc pokażę go w późniejszym czasie. W następnym poście pochwalę się też upominkami otrzymanymi od jastrzębskich scraperek!

A żeby nie było, że się tylko chwalę i nic nie robię - kartka, zrobiona dla kumpla, wg tej mapki. Wiem, że mało męska, ale będzie musiał jakoś to przeżyć, nie mogłam się powstrzymać przed użyciem któregoś z wakacyjnych papierów ILS :)

A Mirabeel smakowite cukierki rozdaje!

trochę zwolniłam

2009-07-30T14:14:00.012+02:00

Tak, zwolniłam trochę tempa, ale nie jest to moja decyzja; tak po prostu się stało, że - zachorowałam. Nie do końca wiem, co mi jest, ale nic strasznego. Usta rozchylam na wysokość kilku centymetrów i w tę szparunię wpycham jedzenie... oraz sto milionów różnych leków.

A w międzyczasie trochę się zrobiło, trochę dostało - mam nieco zaległości i ich nadrabianie zacznę od prezentacji trzech kartek.

Dla odmiany, te opstrykiwałam nie nad ranem, a późnym wieczorem, więc znów jakość zdjęć jest co najmniej kiepska... ale, co tam.

Pierwsza powstała dla kolegi z pracy, z którym dzieli mnie szerokość dwóch biurek. Wiem, że lubi słoneczniki, a przed tygodniem obronił tytuł magistra i z tej okazji - karciocha.

Oczywiście, jeszcze trochę makro:

Kolejny mój twór, powstał na prośbę koleżanek pracy, dla ichniej (a i mojej) koleżanki z tejże pracy - urodzinowo (tu akurat makro na początek, a, taka właśnie przewrotna jestem ;p):

I z serii "trzy razy ta sama kartka" - znów robiona na zamówienie, ślubna tym razem. Przy okazji odkryłam, że te bazy z trudem mieszczą się w kopertach... i że nie umiem robić nadruku na samej bazie :]

O tych ćwiekach - serduchach - to w ogóle zapomniałam, w związku z czym, zmuszona byłam oderwać im nóżki i kleić je klejem z pistoletu.

Tym samym klejem mocowałam też bukiet, no, bo jak już sobie taki wielki element zafundowałam...
I na dziś tyle wystarczy. Album się robi, a ja się tu wkrótce różnymi prezentami przepięknymi pochwalę :)

edit:
zapomniałam dopisać - w kartce niebiesko - fioletowej - papier błękitny, wytłaczany - to od Nowalinki, oczywiście! prezent mi taki piękny sprawiła, zachwycam się do teraz :)